UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zadręczyć się

Chronologizacja

1861, SJPWil

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zadręczę się
zadręczymy się
2 os. zadręczysz się
zadręczycie się
3 os. zadręczy się
zadręczą się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zadręczyłem się
+(e)m się zadręczył
zadręczyłam się
+(e)m się zadręczyła
zadręczyłom się
+(e)m się zadręczyło
zadręczyliśmy się
+(e)śmy się zadręczyli
zadręczyłyśmy się
+(e)śmy się zadręczyły
2 os. zadręczyłeś się
+(e)ś się zadręczył
zadręczyłaś się
+(e)ś się zadręczyła
zadręczyłoś się
+(e)ś się zadręczyło
zadręczyliście się
+(e)ście się zadręczyli
zadręczyłyście się
+(e)ście się zadręczyły
3 os. zadręczył się
zadręczyła się
zadręczyło się
zadręczyli się
zadręczyły się

bezosobnik: zadręczono się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zadręczmy się
2 os. zadręcz się
zadręczcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zadręczyłbym się
bym się zadręczył
zadręczyłabym się
bym się zadręczyła
zadręczyłobym się
bym się zadręczyło
zadręczylibyśmy się
byśmy się zadręczyli
zadręczyłybyśmy się
byśmy się zadręczyły
2 os. zadręczyłbyś się
byś się zadręczył
zadręczyłabyś się
byś się zadręczyła
zadręczyłobyś się
byś się zadręczyło
zadręczylibyście się
byście się zadręczyli
zadręczyłybyście się
byście się zadręczyły
3 os. zadręczyłby się
by się zadręczył
zadręczyłaby się
by się zadręczyła
zadręczyłoby się
by się zadręczyło
zadręczyliby się
by się zadręczyli
zadręczyłyby się
by się zadręczyły

bezosobnik: zadręczono by się

bezokolicznik: zadręczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zadręczywszy się

gerundium: zadręczenie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. zadręczenie się
zadręczenia się
D. zadręczenia się
zadręczeń się
C. zadręczeniu się
zadręczeniom się
B. zadręczenie się
zadręczenia się
N. zadręczeniem się
zadręczeniami się
Ms. zadręczeniu się
zadręczeniach się
W. zadręczenie się
zadręczenia się

odpowiednik aspektowy: zadręczać się

Pochodzenie

Zob. dręczyć

Definicja

w rezultacie martwienia się lub innych czynności powodujących cierpienie psychiczne doprowadzić samego siebie do wyczerpania psychicznego lub granicy wytrzymałości

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Cytaty

Człowiek by się zadręczył, gdyby się przejmował tym wszystkim, co na jego temat piszą [...].

źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 14.11.2003

Jak go stracisz, to pocierpisz i kiedyś się od tego uwolnisz, a jak nie spróbujesz, to się zadręczysz pytaniem, co by było, gdyby...

źródło: NKJP: Internet

Wrażliwy i delikatny. Przeżywał wszystko mocniej i głębiej. I nie miał do tego dystansu. Taki z byle powodu zadręczy się na amen. Albo odbierze sobie życie.

źródło: Internet: .se.pl

Składnia

bez ograniczeń + zadręczyć się +
(CZYM)
Data ostatniej modyfikacji: 24.07.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json