UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

nastręczyć się

Chronologizacja

1835, books.google.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. nastręczę się
nastręczymy się
2 os. nastręczysz się
nastręczycie się
3 os. nastręczy się
nastręczą się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. nastręczyłem się
+(e)m się nastręczył
nastręczyłam się
+(e)m się nastręczyła
nastręczyłom się
+(e)m się nastręczyło
nastręczyliśmy się
+(e)śmy się nastręczyli
nastręczyłyśmy się
+(e)śmy się nastręczyły
2 os. nastręczyłeś się
+(e)ś się nastręczył
nastręczyłaś się
+(e)ś się nastręczyła
nastręczyłoś się
+(e)ś się nastręczyło
nastręczyliście się
+(e)ście się nastręczyli
nastręczyłyście się
+(e)ście się nastręczyły
3 os. nastręczył się
nastręczyła się
nastręczyło się
nastręczyli się
nastręczyły się

bezosobnik: nastręczono się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. nastręczmy się
2 os. nastręcz się
nastręczcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. nastręczyłbym się
bym się nastręczył
nastręczyłabym się
bym się nastręczyła
nastręczyłobym się
bym się nastręczyło
nastręczylibyśmy się
byśmy się nastręczyli
nastręczyłybyśmy się
byśmy się nastręczyły
2 os. nastręczyłbyś się
byś się nastręczył
nastręczyłabyś się
byś się nastręczyła
nastręczyłobyś się
byś się nastręczyło
nastręczylibyście się
byście się nastręczyli
nastręczyłybyście się
byście się nastręczyły
3 os. nastręczyłby się
by się nastręczył
nastręczyłaby się
by się nastręczyła
nastręczyłoby się
by się nastręczyło
nastręczyliby się
by się nastręczyli
nastręczyłyby się
by się nastręczyły

bezosobnik: nastręczono by się

bezokolicznik: nastręczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: nastręczywszy się

gerundium: nastręczenie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. nastręczenie się
nastręczenia się
D. nastręczenia się
nastręczeń się
C. nastręczeniu się
nastręczeniom się
B. nastręczenie się
nastręczenia się
N. nastręczeniem się
nastręczeniami się
Ms. nastręczeniu się
nastręczeniach się
W. nastręczenie się
nastręczenia się

odpowiednik aspektowy: nastręczać się

Pochodzenie

Zob. stręczyć

1. okazja

Definicja

przest. 
pojawić się niespodziewanie w zasięgu

Kwalifikacja tematyczna

ATEMATYCZNY

Połączenia

  • okazja nastręczyła się

Cytaty

W tym punkcie ateiście Rushdiemu nastręczył się dylemat, którego nie potrafił zadowalająco rozwiązać.

źródło: NKJP: „Szatańska” powieść Rushdiego, Kultura, 1989

Niezależnie od tego, kiedy została uznana za żonę Amfitriona, nie obcował on z nią, dopóki jeszcze ciążył na nim obowiązek zemsty rodowej. Pomimo wygnania nastręczyła się sposobność, żeby go wypełnić.

źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian, 2008

Pomyślał przed chwilą o tej istocie i wzrokowi nastręczył się jakiś sekret w wyrazie twarzy lub geście rąk – można by przystanąć, popatrzeć, albo jeszcze coś innego, przecież oni wyciągają się do każdego i proszą, może nie tylko o pieniądze…

źródło: NKJP: Krystian Lupa: Podglądania, 2003

Składnia

bez ograniczeń + nastręczyć się +
(KOMU/CZEMU)

2. gość

Definicja

przest. 
narzucić się

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:  narzucić się

Cytaty

Boją się nam nastręczyć otwarcie z obawy, żebyśmy w odruchu desperacji nie poderżnęli im gardeł.

źródło: NKJP: Internet

W międzyczasie przefarbowali się na szczerych demokratów i w tym charakterze nastręczyli się naiwnemu i safandulskiemu narodowi tubylczemu na umiłowanych przywódców i autorytety moralne.

źródło: Stanisław Michalkiewicz: Spełnione marzenie Adolfa Hitlera, Nowy Ekran, 2012-05-14 (michalkiewicz.pl)

Składnia

bez ograniczeń + nastręczyć się +
(KOMU)

Odesłania

Zob. też:

nasunąć się

Data ostatniej modyfikacji: 25.10.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj