UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

narwaniec

Chronologizacja

1897, SJPDor
1904, SJPWar

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. narwaniec
 narwańcy
 ndepr
narwańce
 depr
D. narwańca
 narwańców
C. narwańcowi
 narwańcom
B. narwańca
 narwańców
N. narwańcem
 narwańcami
Ms. narwańcu
 narwańcach
W. narwańcu
narwańcze
 narwańcy
 ndepr
narwańce
 depr

Pochodzenie

Zob. rwać

Definicja

pot. 
ktoś, kto charakteryzuje się gwałtownym charakterem, nerwowością i niecierpliwością

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Cytaty

Ci młodzi, nieobliczalni narwańcy zdolni są do wszystkiego.

źródło: NKJP: Zdzisław Szczepaniak: Dziewczyna z Trogiru i inne opowiadania, 2005

Boję się takich młodych narwańców, którzy jadą z głośną muzyką i słychać ich z daleka.

źródło: NKJP: Paweł Wodniak: Bezmyślni królowie szos, Gazeta Krakowska, 2004-04-15

Po raz któryś postąpiłem jak narwaniec, lekkomyślnie, bo mogłem teraz spodziewać się najgorszego - wywalenia za bramę.

źródło: NKJP: Wiesław Kępiński: Sześćdziesiąty pierwszy, 2006

- Czasami coś sobie podkradną. Ale też potrafią podarować. Jak ich nie kochać? Ale ta miłość musi być bezpieczna. Bo szympansa przytulić do siebie się nie da. Zwłaszcza takiego narwańca jak Karol. Może odgryźć palce.

źródło: NKJP: Ryszarda Wojciechowska: Trzeba mieć kota, Wieczór Wybrzeża, 1999-07-16
Data ostatniej modyfikacji: 29.02.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN