UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

naręcze

rzadziej naręcz

1495, SStp
Pierwotnie 'część zbroi osłaniająca rękę'.

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

psł. *narǫčьje 'to, co jest niesione na ręce, co się mieści na ręce'

Forma prasłowiańska od wyrażenia przyimkowego *na rǫcě 'na ręce' z przyrostkiem *-ьje; zob. ręka

taka ilość jakichś przedmiotów, jaka zmieści się trzymana na rękach

KATEGORIE FIZYCZNE Ilość, liczby i liczenie ogólne określenia ilości

	Często wychodzę z psem na spacer i udaję się w kierunku pobliskiego lasu. Od kilku dni mijam często ludzi wracających z niego z naręczami gałęzi świerkowych i sosnowych. źródło: NKJP: Listy, opinie, Gazeta Poznańska, 2001-12-20
	Reporterzy „Bliżej Ciebie” postanowili sprawić paniom niespodziankę i rozdawali w Pabianicach tulipany. Rozdaliśmy w sumie całe naręcze kwiatów. źródło: NKJP: (STOP): Kalendarium „Bliżej ciebie”, Express Ilustrowany, 2002-12-27
	W drodze powrotnej kupili całe naręcza soczystych owoców południowych. źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1957
	W pewnej chwili chłopiec zobaczył, że w przedpokoju stoi obcy około dwudziestoletni mężczyzna z naręczem ulotek reklamowych przewieszonych przez rękę. źródło: NKJP: Na sygnale, Mazowieckie To i Owo, 2006-12-03
	Kelnerzy uwijali się, roznosząc pęta weisswurstów i naręcza butelek. źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003

naręcze

CZEGO

Data ostatniej modyfikacji: 23.02.2016