1863,
Dziennik Literacki, books.google.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
tykot
|
tykoty
|
|
| D. |
tykotu
|
tykotów
|
|
| C. |
tykotowi
|
tykotom
|
|
| B. |
tykot
|
tykoty
|
|
| N. |
tykotem
|
tykotami
|
|
| Ms. |
tykocie
|
tykotach
|
|
| W. |
tykocie
|
tykoty
|
|
Zob. tykać (równomiernie)
jednostajny, powtarzający się odgłos wydawany przez niektóre urządzenia
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
dźwięki
|
[...] wskaźnik na przegubie wydawał teraz lekki tykot, coraz szybszy, wskazówka skakała po skali jak szalona, tańcząc na podziałkach.
źródło: NKJP: Stanisław Lem: Niezwyciężony, 1964
|
|
Na plebanii [....], można było wsłuchać się w kojący tykot szafkowego zegara [...]
źródło: NKJP: Mieczysław Maliński: Ale miałem ciekawe życie, 2007
|
|
Nastawił czujnie uszu. Początkowo wydawało mu się, że słuch go zawiódł: jedynym odgłosem, jaki zdawał się słyszeć, był tykot krwi w skroniach
źródło: NKJP: Jan Dobraczyński: Święty miecz, 1949
|
|
+ |
tykot |
+ |
|
Data ostatniej modyfikacji: 10.05.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json