Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | dziejopisarz |
dziejopisarze |
ndepr |
| dziejopisarze |
depr | ||
| D. | dziejopisarza |
dziejopisarzów dziejopisarzy |
|
| C. | dziejopisarzowi |
dziejopisarzom |
|
| B. | dziejopisarza |
dziejopisarzów dziejopisarzy |
|
| N. | dziejopisarzem |
dziejopisarzami |
|
| Ms. | dziejopisarzu |
dziejopisarzach |
|
| W. | dziejopisarzu |
dziejopisarze |
ndepr |
| dziejopisarze |
depr |
Pochodzenie
Od: dzieje (zob. dziać się) i pisać (zob.).
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Działalność artystyczna człowieka ➔ literatura
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Tradycja ➔ świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
Połączenia
- grecki, polski; chrześcijański; słynny dziejopisarz
- prace dziejopisarzy
- dziejopisarz napisał, wspominał
- wierzyć dziejopisarzom
Cytaty
|
Pierwsza wzmianka o tym miejscu pojawiła się w dziele Jana Długosza. Dziejopisarz wspomniał, że teren na którym wzniesiono zamek należał u początku XIII w. do małopolskiego rodu rycerskiego Gryfitów. źródło: NKJP: (LID): Lato z rycerzami, Gazeta Krakowska, 2007-07-20 |
|
|
W V wieku p.n.e. niejaki Tukidydes, ateński polityk i dziejopisarz, napisał sążniste dzieło pt. „Wojna peloponeska” , w którym szczegółowo przedstawił dzieje uporczywych zmagań między Atenami a Spartą, [...] źródło: NKJP: Jaroslaw2 Krawczyk: Zdaniem Peryklesa, Gazeta Wyborcza, 1995-03-10 |
|
|
[...] najbardziej znaną wersję o śmierci Cyrusa na stepach znamy z relacji Herodota, najsłynniejszego i najbarwniejszego z greckich dziejopisarzy, który mieszał fakty z legendami. źródło: NKJP: Marek Kęskrawiec: Czwarty pożar Teheranu, 2010 |
|
|
Narodzinom sławnych później ludzi towarzyszyły, jeśli wierzyć dziejopisarzom, niezwykłe zjawiska atmosferyczne - gromy z jasnego nieba, tęcze spinające nieboskłon barwnym łukiem, piękne wschody czy zachody słońca. źródło: NKJP: Bogna Wernichowska: Urodzeni dla sukcesu, Dziennik Polski, 2006-09-28 |
|
|
Nazwa „wieki średnie” pojawia się jednak dopiero w epoce odrodzenia. Stworzyli ją humaniści, w XV w. używana była rzadko, w XVI częściej, w w. XVII została przyswojona przez dziejopisarzy i odtąd weszła na stałe do nauki. źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996 |