Chronologizacja
Odmiana
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
| liczba pojedyncza | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| m1 | m2 | m3 | n1, n2 | ż | |
| M. | wirtuozowski |
wirtuozowski |
wirtuozowski |
wirtuozowskie |
wirtuozowska |
| D. | wirtuozowskiego |
wirtuozowskiego |
wirtuozowskiego |
wirtuozowskiego |
wirtuozowskiej |
| C. | wirtuozowskiemu |
wirtuozowskiemu |
wirtuozowskiemu |
wirtuozowskiemu |
wirtuozowskiej |
| B. | wirtuozowskiego |
wirtuozowskiego |
wirtuozowski |
wirtuozowskie |
wirtuozowską |
| N. | wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowską |
| Ms. | wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowskiej |
| W. | wirtuozowski |
wirtuozowski |
wirtuozowski |
wirtuozowskie |
wirtuozowska |
| liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|
| p1 | m1 ndepr | m1 depr | pozostałe | |
| M. | wirtuozowscy |
wirtuozowscy |
wirtuozowskie |
wirtuozowskie |
| D. | wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
| C. | wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
wirtuozowskim |
| B. | wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
wirtuozowskie |
| N. | wirtuozowskimi |
wirtuozowskimi |
wirtuozowskimi |
wirtuozowskimi |
| Ms. | wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
wirtuozowskich |
| W. | wirtuozowscy |
wirtuozowscy |
wirtuozowskie |
wirtuozowskie |
Pochodzenie
Zob. wirtuoz
1. kariera
Definicja
Wymowa
[wirtu-ozofski]
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka
Cytaty
|
- To jest wielki talent pianistyczny! Mógłby z powodzeniem uczestniczyć w Konkursie Chopinowskim - powiedział kiedyś Kisielowi prof. Drzewiecki. - Gdyby poświęcił na to nieco więcej czasu, wierzę, że zrobiłby wirtuozowską karierę, tylko... tylko że on bardzo nie lubi grać! źródło: NKJP: Mariusz Urbanek: Kisielewscy: Jan August, Zygmunt, Stefan, Wacek, 2006 |
|
|
Wariacje Goldbergowskie są napisane na rzadko spotykany instrument (czembalo o dwu klawiaturach) i stawiają tak wysokie wymagania wirtuozowskie, że wykonania nieprofesjonalne należą do wielkich rzadkości, a wówczas wyniki są dość żałosne: lekka, błyszcząca kompozycja zmienia się w rozwlekły, nudnawy cykl wprawek muzycznych. źródło: NKJP: Maria Gołaszewska: Estetyka pięciu zmysłów, 1997 |
|
|
Cherkassky ceniony jest szczególnie jako wielki interpretator wirtuozowskich dzieł XIX i XX wieku, od Chopina i Liszta do Prokofiewa i Strawińskiego. źródło: NKJP: Dorota Szwarcman: Shura Cherkassky w Filharmonii Narodowej, Gazeta Wyborcza, 1994-11-24 |
2. gra
Definicja
Wymowa
[wirtu-ozofski]
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | wirtuozerski, wirtuozyjny | |
| hiperonimy: | mistrzowski |
Połączenia
- wirtuozowski popis; wirtuozowska gra
Cytaty
|
Nasz bohater natomiast od świtu do nocy radował się pięknem przyrody, swą radość życia wyrażając wirtuozowską grą na skrzypkach. źródło: NKJP: Maciej Zięba: Po szkodzie? Przed szkodą? O Polsce, kapitalizmie i kontemplacji, 1996 |
|
|
W wystawionych w legionowskim MOK-u pracach można dostrzec wirtuozowską ruchliwość jasnych plam koloru, świat ludzkich postaci widzianych oczyma autora, wykorzystanie pełni światła, przez co prezentowane akwarele są niezwykle ciepłe, a jednocześnie szalenie sugestywne. źródło: NKJP: Aleksander Krzyżanowski: Jubileusz MOK. Akwarele Pawła, Mazowieckie To i Owo, 2004-04-29 |
|
|
Pianistyka Makowicza - błyskotliwa, pełna wirtuozowskich partii i po mistrzowsku skonstruowanych improwizacji, jest w stanie przemówić zarówno do najbardziej wymagających fanów jazzu, jak i zwolenników koncertowej muzyki artystycznej. źródło: NKJP: Zaproszenia kulturalne, Gazeta Miejska, nr 113, 2002 |
|
|
Prawdziwi znawcy dostrzec już mogli w tym wierszu, jak i w kilku następnych, te elementy, które wkrótce stanowić miały znak rozpoznawczy twórczości Minkiewicza: precyzję i jasność ekspozycji, skłonność do zabawnych inwersji i igraszek słownych, wirtuozowskie władanie rymem, który stawał się świetnie współgrającą z treścią zabawą samą w sobie, wreszcie dowcip - zuchwały, często aż nadto brutalny, lecz bezbłędnie trafiający w sedno. źródło: NKJP: Janusz Minkiewicz: Bilans osobisty, 2001 |
|
|
Tezę tę uzupełniają wirtuozowskie analizy ironii, którą Barańczak gotów jest uznać za „programową metodę poetycką” Herberta. źródło: NKJP: Antymonie i imponderabilia, Almanach Humanistyczny „Bez wiedzy i zgody...”, nr 5, 1986 |