UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

stuła

Chronologizacja

2 połowa XV w., SStp
W postaci: stoła

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. stuła
stuły
D. stuły
stuł
C. stule
stułom
B. stułę
stuły
N. stułą
stułami
Ms. stule
stułach
W. stuło
stuły

Pochodzenie

łac. stola 'długa szata'

z gr. stolḗ

Definicja

rel. 
ozdobny pas materiału zawieszany na szyi przez duchownych katolickich podczas nabożeństw i w innych sytuacjach przewidzianych w ceremoniale

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół sakramenty i obrzędy religijne

Połączenia

  • czerwona, fioletowa stuła
  • alba i stuła, komża i stuła; ornaty i stuły
  • koniec stuły
  • całować, ucałować stułę

Cytaty

Stara kobieta kończy spowiedź, wstaje, całuje księżowską stułę, którą ksiądz jej podaje, i odchodzi.

źródło: NKJP: Stanisław Mrożek: Jak zostałem filmowcem, 1975

Przynieśli mi sutannę, stułę, kielich, komunikanty. O dwunastej w południe odprawiłem Mszę.

źródło: NKJP: Tadeusz Isakowicz-Zaleski: Moje życie nielegalne, 2008

Stuła została ozdobiona złotymi nićmi i 312 kamieniami z kryształu.

źródło: NKJP: o. Tomasz Duszyc OFMCap: Twarz, ubranie i relikwiarz Ojca Pio, Głos Ojca Pio, 2008-04

W szafie obok wejścia do kaplicy znajdowały się komże, alby, stuły, a także pozłacany, stary kielich, patera i inne przybory mszalne.

źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994

Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json