UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ordalium

Chronologizacja

1862, Helmolda kronika sławiańska z XII wieku, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ordalium
ordalia
D. ordalium
ordaliów
C. ordalium
ordaliom
B. ordalium
ordalia
N. ordalium
ordaliami
Ms. ordalium
ordaliach
W. ordalium
ordalia

Pochodzenie

łac. śred.

Definicja

książk. 
w dawnych czasach poddawanie podejrzanego próbie, której pomyślne przejście miało świadczyć o jego niewinności, co wynikało z przeświadczenia, że Bóg nie dopuści do krzywdy człowieka niewinnego

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa sąd

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  sąd Boży

Cytaty

Do zwykłego zarządu ordynacją i jej głównym pałacem wystarczy ordynat; [...] W ordynacji wszystkie sprawy rozstrzyga ordalium – sąd boży, zalecając zwykle próbę ognia lub wody – niewinny nie zgorzeje albo sam wypłynie, to oczywiste.

źródło: NKJP: Aleksander Malak: Rdzeń, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-08-25

- Sąd boży - podjął Geralt wśród absolutnej ciszy - to rzecz całkowicie pewna i bezwzględnie sprawiedliwa. Ordalia akceptowane są również przez sądy świeckie i mają swe reguły.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 2001

„A jeżeli niewolny włoży rękę do ognia i wyjmie poparzoną, wówczas pan jego, zgodnie z normą prawa, zostanie uznany za winnego kradzieży popełnionej przez niewolnika” [...] Wynika z tego, że niewolny mógł być przedmiotem ordaliów, ale nie mógł stanąć przed sądem jako oskarżony ani zostać uznany za winnego i skazany.

źródło: NKJP: Karol Modzelewski: Barbarzyńska Europa, 2004

Data ostatniej modyfikacji: 12.09.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json