część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
katarynka
|
katarynki
|
|
| D. |
katarynki
|
katarynek
|
|
|
|
| C. |
katarynce
|
katarynkom
|
|
| B. |
katarynkę
|
katarynki
|
|
| N. |
katarynką
|
katarynkami
|
|
| Ms. |
katarynce
|
katarynkach
|
|
| W. |
katarynko
|
katarynki
|
|
niem.
Kath(a)rinchen
Wyraz pochodzi od niem. Kath(a)rinchen, zdrobnienia od Katharina 'Katarzyna', imienia głównej marionetki.
staromodny instrument muzyczny w formie skrzynki z wystającą korbą, którą porusza się, aby uruchomić mechanizm grający zapisane melodie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
|
Na sopockim molu rozbrzmiewała wczoraj niecodzienna, nieco staroświecka muzyka - grały katarynki.
źródło: NKJP: Starych katarynek czar, Dziennik Bałtycki, 2002-07-28
|
|
Na obrazku brodacz w czarnym kapeluszu i pelerynie obracał korbę katarynki, na ramieniu siedziała mu zielona papuga, a małpa u stóp klaskała w dłonie.
źródło: NKJP: Witold Zalewski: Zakładnicy, 2001
|
|
Rozległy się takty melodii z potężnej katarynki.
źródło: NKJP: Andrzej Szczypiorski: Początek, 1986
|
|
Przy fortepianie godzinami się wygłupia, wymyśla sztuczki. Imituje zepsutą katarynkę.
źródło: NKJP: Piotr Wierzbicki: Migotliwy ton. Esej o stylu Chopin, 2010
|
Data ostatniej modyfikacji: 30.03.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json