Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | kirkut |
kirkuty |
|
| D. | kirkutu |
kirkutów |
|
| C. | kirkutowi |
kirkutom |
|
| B. | kirkut |
kirkuty |
|
| N. | kirkutem |
kirkutami |
|
| Ms. | kirkucie |
kirkutach |
|
| W. | kirkucie |
kirkuty |
Pochodzenie
niem. dawne regionalne kirch-kot
Wyraz kirkut pochodzi od dawnego niem. regionalizmu kirch-kot, było to pogardliwe określenie cmentarza żydowskiego (por. niem. kot 'błoto' (z długim -o-, stąd pol. -kot//-kut), ironiczna przeróbka niem. kich-hof 'cmentarz chrześcijański' (Bańk.).
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Bieg życia śmierć
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół miejsca i instytucje związane z religią i kościołem
Połączenia
- dawny, stary, żydowski kirkut
Cytaty
|
Kirkut był opuszczony, ścieżki zarośnięte trawą, szare płyty z niezrozumiałymi napisami zapadały się krzywo w ziemię. źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś: Cudowna melina, 1988 |
|
|
Szacuje się, że w obecnych granicach Rzeczpospolitej istniało ponad tysiąc kirkutów, ocalała połowa, w większości zdewastowana i pozbawiona nagrobków. źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Wielkie Rozdroże: ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, 2008 |
|
|
Jest tu dobrze zachowany i odrestaurowany kirkut i stara, bardzo okazała bożnica, na tym terenie na pewno największa. źródło: NKJP: Sylwia Bielecka: Złote Żarki, Tygodnik Regionalny „Gazeta Częstochowska”, nr 27 (508), 2001-07-19 |
|
|
Zniszczony płot, góry śmieci. To smutny obraz starego kirkutu w Ulanowie. Cmentarz niszczeje z roku na rok, a miejscowa gmina nie ma pieniędzy na opiekę nad zabytkiem. źródło: NKJP: Ciche konanie cmentarza, Sztafeta, nr 30/2003 |