UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

przypołudnica

Chronologizacja

1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. przypołudnica
przypołudnice
D. przypołudnicy
przypołudnic
C. przypołudnicy
przypołudnicom
B. przypołudnicę
przypołudnice
N. przypołudnicą
przypołudnicami
Ms. przypołudnicy
przypołudnicach
W. przypołudnico
przypołudnice

Pochodzenie

Zob. południe

Definicja

etn. 
występująca w wierzeniach słowiańskich kobieta demon ukazująca się latem na polach obsianych zbożem, atakująca ludzi, którzy przebywają w polu w południe

Noty o użyciu

Zapisywane również wielką literą.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja wierzenia i przesądy

Relacje znaczeniowe

synonimy:  południca, rżana baba, żytnia baba, żytniczka
hiperonimy:  demon

Cytaty

Żyli wtedy ludzie razem z dziwożonami, rusałkami, czartami borowymi i polnymi, ubożętami, utopcami, przypołudnicami, latawcami i płanetnikami.

źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Emilia z kwiatem lilii leśnej, 1993

Ostatni akapit hasła „Wila” opisuje istniejące w mitologii Słowian południowych wiły, będące, z grubsza, odpowiednikiem naszych przypołudnic.

źródło: NKJP: Internet

Południca zjawiała się wyłącznie w okolicach południa (dlatego też niektórzy nazywają ją Przypołudnicą). Nieostrożnych rolników, którym zdarzyło się przysnąć w polu, mogła udusić, a co najmniej spowodować mocny ból głowy.

źródło: NKJP: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 27.09.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json