UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wiadomo II

I

Chronologizacja

Zob. wiadomo I

Odmiana

część mowy: komentarz metatekstowy

Pochodzenie

Zob. wiadomo I

Definicja

pot. 
wiedząc to, co nadawca teraz mówi, jest jasne, że to, co zostało powiedziane musi być prawdziwe

Noty o użyciu

Zawsze wydzielone przecinkiem / myślnikiem lub przecinkami / myślnikami (parenteza).

Kategoria znaczeniowa

wykładnik pewności

Cytaty

- Ten jej teść jest podobno bogaty.
- Wiadomo, fryzjer zawsze potrzebny.

źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Wióry, 1980

W bocznych kieszeniach marynarki też nic ciekawego, jakiś ręcznie pisany bilet kolejowy, podarłem i wyrzuciłem w krzaki (wiadomo, po bilecie można robić dochodzenia, węszyć).

źródło: NKJP: Roman Antoszewski: Kariera na trzy karpie morskie, 2000

- Ano była kiedyś taka teoria o pochodzeniu szlachty polskiej. Jasieńczyk gdzieś to wyczytał albo posłyszał. Nie miał możności sprawdzenia, wiadomo - samouk.

źródło: NKJP: Igor Newerly: Pamiątka z Celulozy, 1952

Wielu młodych ludzi kupuje sobie lub dostaje od rodziców szybkie, zrywne samochody, a młodość, wiadomo, lubi ryzyko, toteż bardzo często trzeba temperować młodych kierowców.

źródło: NKJP: sm: Patrol drogowy, Czas Ostrzeszowski nr 20063, 2006

Składnia

wiadomo _
ograniczenia zakresu użycia:
nie wprowadza Zd. podrz.
szyk: zmienny: antepozycja, postpozycja i wewnątrz zdania
obligatoryjny poprzedzający kontekst
Data ostatniej modyfikacji: 29.12.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj