UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

hubka

Chronologizacja

1716, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. hubka
hubki
D. hubki
hubek
C. hubce
hubkom
B. hubkę
hubki
N. hubką
hubkami
Ms. hubce
hubkach
W. hubko
hubki

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Zob. huba (grzyb)

Definicja

sypka substancja używana kiedyś do rozpalania ognia, wytwarzana najczęściej z wysuszonej i sproszkowanej huby - grzyba, na którą kierowano iskry krzesane za pomocą krzemienia

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii temperatura i ogień

Połączenia

  • hubka i krzesiwo

Cytaty

Przejrzałe owocniki, lekkie i żółtawe, pozostają cały rok na pniu, wskazując miejsce występowania. Po nasyceniu saletrą używane były jako hubka.

źródło: NKJP: Wiktor Pawłowski: Grzybobranie, Polityka, 2005

Organizatorzy chcą pokazać: kulturę, wojskowość i rzemiosło z połowy XVII w. [...] Nauczą rozpalania ognia przy użyciu hubki i krzesiwa.

źródło: NKJP: Potop szwedzki, Tygodnik Siedlecki, 2007-05-25

Święty, oczyszczający ogień zapalony od „sobótki” był przynoszony do domów w postaci tlącej się hubki i służył do rozpalenia nowego domowego ognia w piecach, po obowiązkowym wygaszeniu starego paleniska.

źródło: NKJP: Iwona Kamieńska: Wianki, ogniska, Gazeta Krakowska, 2003-06-23

Pomimo iż w naszych domach palą się żarówki, lampy naftowe nie odeszły w niebyt wraz z krzesiwem, hubką czy parowymi lokomotywami.

źródło: NKJP: Naftowe lampy, Dziennik Polski, 2002-11-13

Data ostatniej modyfikacji: 22.10.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json