UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

konduktor

Chronologizacja

1861, SJPWil
Wyraz odnotowany w znaczeniu 'przewodnik podróżny'.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. konduktor
konduktorzy
ndepr
konduktory
depr
D. konduktora
konduktorów
C. konduktorowi
konduktorom
B. konduktora
konduktorów
N. konduktorem
konduktorami
Ms. konduktorze
konduktorach
W. konduktorze
konduktorzy
ndepr
konduktory
depr

Pochodzenie

fr. conducteur

niem. konduktor 'przewodnik'

z łac. conductor 'dzierżawca, najemca'

Definicja

umundurowany pracownik komunikacji publicznej, który jeździ nią i sprawdza oraz sprzedaje bilety

Wymowa

[konduktor]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I TECHNIKA Transport transport lądowy

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca zawody

Połączenia

  • konduktor pociągu
  • konduktor powiedział, sprawdził coś, wszedł, zapytał
  • pokazać konduktorowi

Cytaty

Oprócz ich czwórki w przedziale podróżuje jeszcze staruszka, ale śpi zakutana chustą tak, że nie widać twarzy. Konduktor nawet nie sprawdza jej biletu.

źródło: NKJP: Max Cegielski: Masala, 2002

Konduktorzy zaczęli zamykać drzwi wagonów.

źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tajemnicza wyprawa Tomka, 1963

I tu czeka nas największa niespodzianka: ostatecznie bilet jest wystawiany przez konduktora, który pobiera za to opłatę (2,80 na trasie do 100 km, a 5,80 powyżej 100 km).

źródło: NKJP: Piotr Parafiniuk: Wsiąść do pociągu..., Enter, nr 2, 2003

Konduktor w autobusie bądź tramwaju miejskim otrzymuje prawo żądania okazania dokumentu tożsamości, aby można było dochodzić roszczenia.

źródło: NKJP: Poprawianie prawa, Gazeta Wyborcza, 1995-01-30

Data ostatniej modyfikacji: 31.05.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json