UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ponudzić

Chronologizacja

1746, Kart XVII-XVIII

Pochodzenie

Zob. nudzić

1. wywołać nudę

Definicja

pot. 
po pewnym czasie wywołać w kimś uczucie nudy - stanu psychicznego

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Cytaty

Nie gram już w te gry. Ponudziły mnie.

źródło: Internet: wm.fotka.pl/forum

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ponudzę
ponudzimy
2 os. ponudzisz
ponudzicie
3 os. ponudzi
ponudzą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ponudziłem
+(e)m ponudził
ponudziłam
+(e)m ponudziła
ponudziłom
+(e)m ponudziło
ponudziliśmy
+(e)śmy ponudzili
ponudziłyśmy
+(e)śmy ponudziły
2 os. ponudziłeś
+(e)ś ponudził
ponudziłaś
+(e)ś ponudziła
ponudziłoś
+(e)ś ponudziło
ponudziliście
+(e)ście ponudzili
ponudziłyście
+(e)ście ponudziły
3 os. ponudził
ponudziła
ponudziło
ponudzili
ponudziły

bezosobnik: ponudzono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ponudźmy
2 os. ponudź
ponudźcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ponudziłbym
bym ponudził
ponudziłabym
bym ponudziła
ponudziłobym
bym ponudziło
ponudzilibyśmy
byśmy ponudzili
ponudziłybyśmy
byśmy ponudziły
2 os. ponudziłbyś
byś ponudził
ponudziłabyś
byś ponudziła
ponudziłobyś
byś ponudziło
ponudzilibyście
byście ponudzili
ponudziłybyście
byście ponudziły
3 os. ponudziłby
by ponudził
ponudziłaby
by ponudziła
ponudziłoby
by ponudziło
ponudziliby
by ponudzili
ponudziłyby
by ponudziły

bezosobnik: ponudzono by

bezokolicznik: ponudzić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ponudziwszy

gerundium: ponudzenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ponudzenie
ponudzenia
D. ponudzenia
ponudzeń
C. ponudzeniu
ponudzeniom
B. ponudzenie
ponudzenia
N. ponudzeniem
ponudzeniami
Ms. ponudzeniu
ponudzeniach
W. ponudzenie
ponudzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: ponudzony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. ponudzony
ponudzony
ponudzony
ponudzone
ponudzona
D. ponudzonego
ponudzonego
ponudzonego
ponudzonego
ponudzonej
C. ponudzonemu
ponudzonemu
ponudzonemu
ponudzonemu
ponudzonej
B. ponudzonego
ponudzonego
ponudzony
ponudzone
ponudzoną
N. ponudzonym
ponudzonym
ponudzonym
ponudzonym
ponudzoną
Ms. ponudzonym
ponudzonym
ponudzonym
ponudzonym
ponudzonej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. ponudzeni
ponudzeni
ponudzone
ponudzone
D. ponudzonych
ponudzonych
ponudzonych
ponudzonych
C. ponudzonym
ponudzonym
ponudzonym
ponudzonym
B. ponudzonych
ponudzonych
ponudzonych
ponudzone
N. ponudzonymi
ponudzonymi
ponudzonymi
ponudzonymi
Ms. ponudzonych
ponudzonych
ponudzonych
ponudzonych

Składnia

bez ograniczeń + ponudzić +
KOGO

2. mówić nudno

Definicja

pot. 
spędzić pewien czas, mówiąc o czymś długo i nieciekawie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

Cytaty

LaTonya też lubiła ponudzić o polityce [...].

źródło: NKJP: Piotr Niklewicz: Niezwykła kariera Antoniego K, 2006

Dzisiaj znowu ponudzę wam o moich zdobyczach [...].

źródło: Internet: maisoncreative-sylwia39.blogspot.com

To jeszcze ponudzę. Nadal o smoku, no może nie wielkim, raczej małym smoku, a właściwie smoczku.

źródło: NKJP: Internet

A więc moi nowi przyjaciele, może powiem wam coś o sobie? Nie? Nie chce wam się słuchać? Może jednak? No, trochę wam ponudzę...

źródło: NKJP: Internet

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ponudzę
ponudzimy
2 os. ponudzisz
ponudzicie
3 os. ponudzi
ponudzą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ponudziłem
+(e)m ponudził
ponudziłam
+(e)m ponudziła
ponudziłom
+(e)m ponudziło
ponudziliśmy
+(e)śmy ponudzili
ponudziłyśmy
+(e)śmy ponudziły
2 os. ponudziłeś
+(e)ś ponudził
ponudziłaś
+(e)ś ponudziła
ponudziłoś
+(e)ś ponudziło
ponudziliście
+(e)ście ponudzili
ponudziłyście
+(e)ście ponudziły
3 os. ponudził
ponudziła
ponudziło
ponudzili
ponudziły

bezosobnik: ponudzono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ponudźmy
2 os. ponudź
ponudźcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ponudziłbym
bym ponudził
ponudziłabym
bym ponudziła
ponudziłobym
bym ponudziło
ponudzilibyśmy
byśmy ponudzili
ponudziłybyśmy
byśmy ponudziły
2 os. ponudziłbyś
byś ponudził
ponudziłabyś
byś ponudziła
ponudziłobyś
byś ponudziło
ponudzilibyście
byście ponudzili
ponudziłybyście
byście ponudziły
3 os. ponudziłby
by ponudził
ponudziłaby
by ponudziła
ponudziłoby
by ponudziło
ponudziliby
by ponudzili
ponudziłyby
by ponudziły

bezosobnik: ponudzono by

bezokolicznik: ponudzić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ponudziwszy

gerundium: ponudzenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ponudzenie
ponudzenia
D. ponudzenia
ponudzeń
C. ponudzeniu
ponudzeniom
B. ponudzenie
ponudzenia
N. ponudzeniem
ponudzeniami
Ms. ponudzeniu
ponudzeniach
W. ponudzenie
ponudzenia

Składnia

bez ograniczeń + ponudzić +
(KOMU) + (o CZYM)
Data ostatniej modyfikacji: 02.05.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json