UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

samozwaniec

Chronologizacja

1812, SL

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. samozwaniec
samozwańcy
ndepr
samozwańce
depr
D. samozwańca
samozwańców
C. samozwańcowi
samozwańcom
B. samozwańca
samozwańców
N. samozwańcem
samozwańcami
Ms. samozwańcu
samozwańcach
W. samozwańcu
samozwańcy
ndepr
samozwańce
depr

Pochodzenie

Zob. sam, zwać

Definicja

książk. 
osoba, która bezprawnie lub bez uzasadnionej przyczyny przywłaszcza sobie stanowisko, tytuł, godność, funkcję

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  uzurpator

Cytaty

X to, ich zdaniem, samozwaniec. Sam siebie zrobił prezydentem.

źródło: NKJP: Jagienka Wilczak: Na wschodzie bez zmian, Polityka, 2004-12-11

Nie jestem żadnym samozwańcem. Prezesem zostałem z wyboru.

źródło: NKJP: (MAJ): Wniosek o eksmisję, Gazeta Krakowska, 2006-01-03

[...] zesłana do klasztoru caryca Marfa powiedziała, że jej syna Dymitra dawno temu zasztyletowano w Ugliczu, a ten na tronie carskim to samozwaniec.

źródło: NKJP: Edward Radziński: Dziwna i straszna opowieść o Dymitrze Samozwańcu, Gazeta Wyborcza, 1997-09-19

Po niesławnych zgonach obu despotów uporczywie powtarzały się pogłoski o ich rzekomym ocaleniu, pojawili się też samozwańcy, których koniec bywał równie żałosny.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Uczeń czarnoksiężnika, 2003

Data ostatniej modyfikacji: 17.01.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj