UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zemdlić

XV w., SStp

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

zemdli

Czas przeszły

zemdliło

Czas przyszły

Tryb rozkazujący

niech zemdli

Tryb warunkowy

Czas teraźniejszy

zemdliłoby by zemdliło

Czas przeszły

bezokolicznik: zemdlić

odpowiednik aspektowy: mdlić

Zob. mdły

spowodować, że ktoś odczuł mdłości i zachciało mu się wymiotować

Używane też z podmiotem w mianowniku.

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie przyczyny, objawy i skutki chorób

synonimy:

zamulić

	Obaj rzucili się na czekoladki, chwytali je garściami, rozrzucali po podłodze, deptali po nich... Kazia patrzyła na nich z rozrzewnieniem. - Chłopcy, dość, bo was zemdli! źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958
	Zemdliło ją, zgarbiła się, pochyliła. Gwałtowne torsje wstrząsnęły napiętym ciałem. źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997
	Zdarzyło się, że któregoś z kwatermistrzów odbierających mięso zemdlił zapach krwi. źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie — rocznik 20, 1957
	[...] kupiłem więc dwie porcje nerkowców [...], choć wiedziałem, że nerkowce są w lukrze i prędzej mnie zemdlą, niż nasycą. źródło: NKJP: Wojciech Kuczok: Opowieści przebrane, 2005

Ø	+	zemdlić	+	KOGO
	+	zemdlić	+	KOGO

Data ostatniej modyfikacji: 31.07.2018