|
Jestem złośliwy, co nie znaczy wcale, że nie ma w tej książce fragmentów wartościowych i naprawdę intrygujących. Wyłania się z niej przecież, dość wątły, ale jednak, portret bohatera. Szczepłek nie jest na szczęście brązownikiem. Nie ukrywa wad i słabości Deyny.
źródło: NKJP: Jacek Szczerba: Co się wydaje. Ukazała się biografia Kazimierza Deyny, Gazeta Wyborcza, 1997-01-16
|
|
Na przekór brązownikom W. Łysiak wywleka jednak brudy na wierzch, pragnąc przypomnieć, iż o artyście jako autorytecie decyduje nie tylko jego dzieło, ale i czyny.
źródło: NKJP: Internet
|
|
Cóż, jeśli innej decyzji niż samobójstwo [...] Polska podjąć nie mogła [...], to logicznie rzecz biorąc, nic się jej ze strony aliantów nie należało i nie ma sobie co krzywdować o Abbeville czy Jałtę. Nie dziwię się jednak, że brązownicy historii wbrew deklarowanemu patriotyzmowi chętnie podpisują się pod takim stanowiskiem.
źródło: Rafał Ziemkiewicz: Nędza brązowników historii, 2014-11-09 (rp.pl)
|
|
Za tym orzeczeniem opowiadali się skwapliwie i bez zastanowienia zwłaszcza brązownicy Mickiewicza, przekonani, że infamia [...] rzucona na genialnego komediopisarza nie zaszkodzi interesom narodowym, święte imię wieszcza uchroni od skazy [...].
źródło: Roman Kaleta: Sensacje z dawnych lat, 2009 (niniwa22.cba.pl)
|
