Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | kornik |
korniki |
|
| D. | kornika |
korników |
|
| C. | kornikowi |
kornikom |
|
| B. | kornika |
korniki |
|
| N. | kornikiem |
kornikami |
|
| Ms. | korniku |
kornikach |
|
| W. | korniku |
korniki |
Pochodzenie
Zob. kora
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt owady
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | chrząszcz |
Połączenia
- gradacja, występowanie, zwalczanie; populacja kornika
- kornik występuje gdzieś
- zwalczać korniki
- coś uszkodzone, wytoczone, zaatakowane przez korniki
Cytaty
|
W kącie obok białego kaflowego pieca stało niewielkie, na praktyczny czarny kolor zabejcowane biurko, w którym - przy zupełnej ciszy - słychać było niekiedy szelest kornika drążącego stare drewno. źródło: NKJP: Leon Kruczkowski: Szkice z piekła uczciwych, 1963 |
|
|
Przeżarte kornikiem belki o dojrzałej barwie przy wybielonym tynku wyglądały bosko. źródło: NKJP: Jan Grzegorczyk: Chaszcze, 2009 |
|
|
Stół drążyły korniki, pająki zasnuwały przejścia niewidzialnymi nićmi. źródło: NKJP: Wit Szostak: Oberki do końca świata, 2007 |
|
|
Paszko wstał, zaklął obrzydliwie, zerwał ze ściany wielki berdysz z toporzyskiem poczerniałym i usianym dziurkami po kornikach. źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002 |