UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kontrreformacyjny

Chronologizacja

1884, "Przegląd Polski", t. 71, 1884.

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kontrreformacyjny
kontrreformacyjny
kontrreformacyjny
kontrreformacyjne
kontrreformacyjna
D. kontrreformacyjnego
kontrreformacyjnego
kontrreformacyjnego
kontrreformacyjnego
kontrreformacyjnej
C. kontrreformacyjnemu
kontrreformacyjnemu
kontrreformacyjnemu
kontrreformacyjnemu
kontrreformacyjnej
B. kontrreformacyjnego
kontrreformacyjnego
kontrreformacyjny
kontrreformacyjne
kontrreformacyjną
N. kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjną
Ms. kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnej
W. kontrreformacyjny
kontrreformacyjny
kontrreformacyjny
kontrreformacyjne
kontrreformacyjna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kontrreformacyjni
kontrreformacyjni
kontrreformacyjne
kontrreformacyjne
D. kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
C. kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
kontrreformacyjnym
B. kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
kontrreformacyjne
N. kontrreformacyjnymi
kontrreformacyjnymi
kontrreformacyjnymi
kontrreformacyjnymi
Ms. kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
kontrreformacyjnych
W. kontrreformacyjni
kontrreformacyjni
kontrreformacyjne
kontrreformacyjne

Pochodzenie

Od: kontrreformacja

Definicja

charakterystyczny dla kontrreformacji

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół wyznania: zasady i prawdy wiary

Połączenia

  • kontrreformacyjna polityka

Cytaty

Powstanie ogarnęło wkrótce najważniejsze miasta w Czechach, na Morawach i Śląsku, których magistraty - w odpowiedzi na brutalną kontrreformacyjną politykę cesarza Ferdynanda II i katolickiego kleru - rozpoczęły konfiskatę kościelnych dóbr [...].

źródło: NKJP: Zbigniew Mikołejko: Żywoty świętych poprawione, 2000

Jeszcze jeden utwór, choć nie publicystyczny, zasługuje tu na uwagę jako pośrednia wypowiedź kontrreformacyjnego pisarza o kulturze renesansowej.

źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973

Na fali propagandy kontrreformacyjnej rozwijał się zwyczaj pielgrzymowania.

źródło: NKJP: Aleksander Jackowski: Polska sztuka ludowa, 1974

Protestanci zostali więc, po kontrreformacyjnej przerwie, ponownie uznani za pełnoprawnych i wartościowych członków polskiej wspólnoty etnicznej, podobnie jak to miało miejsce w XVI wieku.

źródło: NKJP: Janusz Tazbir: Polscy katolicy wobec zwolenników reformacji, Polityka, nr 22, 1995

Data ostatniej modyfikacji: 06.07.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json