UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

impertynencje

Chronologizacja

Zob. impertynencja

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: p3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. impertynencje
D. impertynencji
impertynencyj
C. impertynencjom
B. impertynencje
N. impertynencjami
Ms. impertynencjach
W. impertynencje

Pochodzenie

Od: impertynencja

Definicja

bardzo niegrzeczne i obraźliwe wypowiedzi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Połączenia

  • wymiana impertynencji
  • nagadać; wysłuchiwać impertynencji
  • mówić, prawić komuś impertynencje

Cytaty

Kilka osób wyszło demonstracyjnie, uznawszy jego słowa za obraźliwe, a my z trudnością zdołaliśmy ściągnąć Konstantego ze sceny, na wypadek, gdyby miał zamiar kontynuować impertynencje pod adresem zebranych na sali.

źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995

Pana list jest emocjonalny, nafaszerowany półprawdami, a także impertynencjami skierowanymi pod moim adresem.

źródło: NKJP: Rada Sołecka i Komitet Budowy Chodnika, Listy do redakcji, Wieści Podwarszawskie, 2000-07-30

Na kolację przyszły obydwie córki. Jedna dziennikarka, pracująca w czasopismach mody, światowa; druga dentystka, skromna i nieefektowna. Rozmowa tego rodzaju, że siłą musiałem powstrzymywać się, aby nie zacząć mówić kpiarskich bzdur, nie nagadać impertynencji.

źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem: (Francja 1940-1944), 1957

- Jak masz na imię, miły kawalerze? - spytała babcia. - Waldemar. Że też pani tak od razu poznała, że nie jestem żonaty. Babcia była wyższa ponad takie impertynencje.

źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010

Data ostatniej modyfikacji: 04.10.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json