1868,
F. Booch-Árkossy, Nowy dokładny słownik polsko-niemiecki i niemiecko-polski, t. 2, Leipzig 1868.
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
kopistka
kopistki
D.
kopistki
kopistek
C.
kopistce
kopistkom
B.
kopistkę
kopistki
N.
kopistką
kopistkami
Ms.
kopistce
kopistkach
W.
kopistko
kopistki
Pochodzenie
Od: kopista
Definicja
kobieta, która wykonuje kopie
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
sztuki plastyczne
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody
Cytaty
Bo właściwą bohaterką filmu jest młoda studentka konserwatorium w Wiedniu, która zostaje kopistką dzieł kompozytora, czyli po prostu przepisuje stworzone przez niego nuty.
źródło: NKJP: „Hawana, miasto utracone”, „Kopia mistrza”, Tygodnik Siedlecki, 2007-01-24
Jeśli powierzchnia ma zostać wygrawerowana, wtedy nakładany dodatkowo grunt ma 40 do 50 warstw. Gdy kopistka ogranicza się do malowania, podkład liczy ich 10.
źródło: NKJP: Iwona Dojka: Dialog ze świętością, Gazeta Krakowska, 2005-10-11
Moje wczytywanie się w tekst pozwoliło wytłumaczyć nieprzeliczone (Brückner ich nie dostrzegł) błędy kopistki, która np. nie rozumiała starych, archaicznych dla niej form gramatycznych i często zapisywała je bezsensownie.
źródło: NKJP: Paweł Jasica, Roman Mazurkiewicz: Trzecie źródło, Dziennik Polski, 2005-04-23
