przyjęta niezmienna wielkość fizyczna oznaczana literą lambda (Λ), wprowadzona przez Alberta Einsteina jako modyfikacja do jego teorii względności, za pomocą której uczony wyjaśniał statyczny model Wszechświata
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Niebo i wszechświat
badanie i podbój kosmosu
Cytaty
Na pierwszy rzut oka stała kosmologiczna wygląda tak, jak gdyby do zupy kosmicznej, zawierającej materię barionową i niebarionową oraz promieniowanie elektromagnetyczne, został dodany nowy egzotyczny składnik - próżnia.
źródło: NKJP: Przemek Berg: Jaśniej o ciemnej materii, Polityka nr 2660, 2008-06-28
Podamy również kilka jawnych rozwiązań w tej teorii - rozwiązanie Schwarzschilda, rozwiązanie ze stałą kosmologiczną w obecności gęstości i ciśnienia, instantony grawitacyjne (w tym instanton Eguchi-Hansona) oraz rozwiązanie z niezerowym skręceniem.
źródło: NKJP: Krzysztof Meissner: Klasyczna teoria pola, 2002
Einstein wprowadził stałą do swych równań na początku tego wieku, żeby wykluczyć możliwość ekspansji Wszechświata. Odpychanie stałej kosmologicznej miało dokładnie równoważyć przyciąganie grawitacyjne.
źródło: NKJP: Piotr Cieśliński: Kosmologia, Gazeta Wyborcza, 1996-07-05
Niedawno problem stałej kosmologicznej odżył na nowo. Okazało się, że znane i obserwowane we Wszechświecie formy materii nie mogą być same odpowiedzialne za obserwowane zachowanie kosmosu - potrzebny jest dodatkowy element i wszystko wskazuje, że jest nim właśnie stała kosmologiczna.
źródło: NKJP: Jerzy Kowalski - Glikman: Największe odkrycie Einsteina?, Wiedza i Życie nr 11/1999, 1999