UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

imitatorski

Chronologizacja

1949, SJPDor

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. imitatorski
imitatorski
imitatorski
imitatorskie
imitatorska
D. imitatorskiego
imitatorskiego
imitatorskiego
imitatorskiego
imitatorskiej
C. imitatorskiemu
imitatorskiemu
imitatorskiemu
imitatorskiemu
imitatorskiej
B. imitatorskiego
imitatorskiego
imitatorski
imitatorskie
imitatorską
N. imitatorskim
imitatorskim
imitatorskim
imitatorskim
imitatorską
Ms. imitatorskim
imitatorskim
imitatorskim
imitatorskim
imitatorskiej
W. imitatorski
imitatorski
imitatorski
imitatorskie
imitatorska
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. imitatorscy
imitatorscy
imitatorskie
imitatorskie
D. imitatorskich
imitatorskich
imitatorskich
imitatorskich
C. imitatorskim
imitatorskim
imitatorskim
imitatorskim
B. imitatorskich
imitatorskich
imitatorskich
imitatorskie
N. imitatorskimi
imitatorskimi
imitatorskimi
imitatorskimi
Ms. imitatorskich
imitatorskich
imitatorskich
imitatorskich
W. imitatorscy
imitatorscy
imitatorskie
imitatorskie

Pochodzenie

Od: imitator

Definicja

związany z imitatorem

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną

Połączenia

  • imitatorskie gesty; talent imitatorski; umiejętności, zdolności imitatorskie
  • aktorski i imitatorski

Cytaty

[...] przypomnijmy sobie, jak na odtwórczą, imitatorską, niesamodzielną rolę swojej poezji wobec liryki Ryszarda Milczewskiego-Bruno, zareagował czterdzieści lat temu Jerzy Szatkowski.

źródło: NKJP: Tadeusz Wyrwa: Szatkowski górą!!!, Akant, 2008-09

[...] cicha pannica ma tak znakomity talent imitatorski, taki zmyślny sposób podpatrywania, że to jej przejście przez salkę to byłam ja, każdy mój krok i ruch, trzymanie głowy i rąk przy chodzeniu.

źródło: NKJP: Monika Żeromska: Wspomnienia, 2007

Igrzysko (1909) na tle obrazów Rzymu starożytnego z epoki prześladowań wyznawców chrześcijaństwa podejmowało typowo modernistyczny problem rozdwojenia artysty między prawdą życia a kłamstwem masek i pozorów, nieautentyczności sztucznych, przybranych postaw i imitatorskich gestów, prowadzących nieuchronnie do moralnego, duchowego samozniszczenia.

źródło: NKJP: Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska, 1994

Miał wielkie zdolności aktorskie i imitatorskie. Pamiętam wieczór, kiedy odegrał, jak różni polscy aktorzy deklamują monolog Hamleta „Być albo nie być”. Nie tylko naśladował głos do złudzenia, ale stawał się w jakiś sposób podobny, on brzydal, do tych amantów. Całe towarzystwo pokładało się dosłownie ze śmiechu.

źródło: NKJP: Andrzej Krzywicki: Diabelski młyn, 2005

Miał zdolności imitatorskie. Parodiował członków rodziny. Pękaliśmy ze śmiechu. Nie znając żadnego obcego języka, wygłaszał mowy w każdym, z właściwą intonacją i akcentem.

źródło: NKJP: Ewa Berberyusz: Moja teczka, 2006

Data ostatniej modyfikacji: 27.05.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json