UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

imperatyw

1700, Kart XVII-XVIII

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

łac. imperātīvus 'nakazujący, rozkazujący'

książk.

nakaz, któremu trzeba się podporządkować

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie prawdy i wartości życiowe

absolutny, bezwzględny, biologiczny, doniosły, ekonomiczny, etyczny, kantowski, moralny; podstawowy, przyjęty, wewnętrzny imperatyw; imperatyw ekologiczny, ekonomiczny
imperatyw działania, miłości, myślenia, obowiązku, pisania, polityki, przedłużenia gatunku, rozwoju, solidarności, sprawiedliwości, sumienia, tworzenia, walki, wolności, życia społecznego/zbiorowego; Kanta
koncepcja imperatywu
podlegać imperatywowi
formułować, zawierać imperatyw

	Idea wolności utraciła na Zachodzie aspekt moralny i przestała być tą najwyższą wartością, której imperatyw moralny każe bronić, bez względu na ryzyko i ofiary. źródło: NKJP: Juliusz Mieroszewski: Finał klasycznej Europy, 1997
	Miłość musi być naczelnym imperatywem działania. Czyn zawsze musi być moralny, bo pasjonat jest na to bardzo wyczulony. źródło: NKJP: Janusz Mastalski: Zarys teorii wychowania, 2002
	Normy tworzone przez ludzi są jedynie przepisami, które na drodze rozumowania zostały wyprowadzone z prawa naturalnego. Podstawowe prawo naturalne sprowadza się do prostego imperatywu: „czyń dobro, unikaj zła”. źródło: NKJP: Antonina Sebesta: 30. rocznica śmierci. Wątki etyczne w twórczości Antoniego Kępińskiego, Wychowawca, 2002-07
	[...] tekst ten powinien być bazą źródłową dla wszystkich teologów, którzy przeprowadzają refleksję nad biblijnymi imperatywami dotyczącymi życia ludzkiego. źródło: NKJP: Andrzej Muszala: Medycyna a globalizacja, 2003
	Nigdy nie miałem powodu, by ubiegać się o rozmowę z prezesem, a być może i prezes nie czuje jakiegoś imperatywu, by rozmawiać ze mną. źródło: NKJP: Agnieszka Kublik: Po emisji „Heidi”, Gazeta Wyborcza, 1997-03-05

Data ostatniej modyfikacji: 07.03.2017