Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | instruktorka |
instruktorki |
|
| D. | instruktorki |
instruktorek |
|
| C. | instruktorce |
instruktorkom |
|
| B. | instruktorkę |
instruktorki |
|
| N. | instruktorką |
instruktorkami |
|
| Ms. | instruktorce |
instruktorkach |
|
| W. | instruktorko |
instruktorki |
Pochodzenie
Od: instruktor
Definicja
Wymowa
[instruktorka] lub [ĩstruktorka]
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca zawody
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata pozaszkolne formy nauczania
Połączenia
- dobra, młoda; niedoświadczona, wykwalifikowana; piękna; specjalna, wybitna, wspaniała; moja; zawodowa instruktorka,
- podopieczni instruktorki; pod kierunkiem, pod okiem instruktorek; szkoła instruktorek
- zapisy u instruktorki
- instruktorka prowadzi coś
Cytaty
|
[...] szedłem więc na tę następną jazdę mocno zasępiony, z postanowieniem, że już ani słowa nie opowiem mojej instruktorce o dawnych sprawach automobilowych, [...] źródło: NKJP: Paweł Huelle: Mercedes-benz Z listów do Hrabala, 2002 |
|
|
Trenują dwa, a nawet trzy razy dziennie. Wczoraj zawodnicy po raz pierwszy mieli zajęcia aerobiku prowadzone przez atrakcyjną instruktorkę. źródło: NKJP: (PAS): Zatrzymać kapitana, Express Ilustrowany, 2003-01-15 |
|
|
Macham ręką do wyśmienitej, chyba już z pięćdziesięcioletniej instruktorki tańca, no tak, przecież zaczynała jeszcze w latach siedemdziesiątych, w Studiu 2. źródło: NKJP: Andrzej Horubała: Farciarz, 2003 |
|
|
W świetle powyższych faktów zwolnienie instruktorki z pracy było w pełni zasadne. źródło: NKJP: Łukasz Zalesiński: Sądowy taniec, Gazeta Poznańska, 2005-07-07 |
|
|
W roku 1922 założyła trzymiesięczną szkołę instruktorek ZHP w Kuźnicach. źródło: NKJP: Jagoda: Twórcy polskiego harcerstwa, Tygodnik Podhalański, 6, 1999 |