UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

spoko II

I

Chronologizacja

Zob. spoko I

Odmiana

część mowy: komentarz metatekstowy

Pochodzenie

Od: spokój I

Definicja

pot. 
nadawca mówi, że uznaje to, o czym mowa i nie uważa, żeby był w związku z tym jakikolwiek problem

Noty o użyciu

Tworzone są także inne wersje tego słowa, typu spoczko, spox.

Kategoria znaczeniowa

wykładnik zgody

Relacje znaczeniowe

(quasi)synonimy:  jasne, luzik

Cytaty

- Trzeba wracać. Za parę minut powinienem być na Starym Mieście - wyjaśnił Rubin.
- Spoko, spadamy - odpowiedział sucho jakoś, bezbarwnie Zygmunt.

źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Czwarte niebo, 2003

- Dasz radę?
- Spoko - zapewnił młodszy.

źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Drzymalski przeciw Rzeczpospolitej, 2004

- Uwaga, wchodzę... ups... przepraszam, nie chciałam wam przeszkodzić.
- Spoko, Natalia, w końcu to twój dom - odpowiedziała para integrująca się w jej łóżku.

źródło: NKJP: Dariusz Chętkowski z uczniami: Ostatni weekend, 2007

No, ale ja ani be, ani me po irlandzku, mówię im, bo ja wtedy nie wiedziałem, że w Irlandii mówi się po angielsku - tłumaczy. Spoko, kolega na to, tu pełno Polaków.

źródło: NKJP: Wojciech Markiewicz: W krainie jurków*, Polityka nr 2596, 2007-03-17

Składnia

/spoko/
szyk: wypowiedzeniowe
Data ostatniej modyfikacji: 29.12.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN