UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

objuczyć

Chronologizacja

1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. objuczę
 objuczymy
2 os. objuczysz
 objuczycie
3 os. objuczy
 objuczą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. objuczyłem
+(e)m objuczył
 objuczyłam
+(e)m objuczyła
 objuczyłom
+(e)m objuczyło
 objuczyliśmy
+(e)śmy objuczyli
 objuczyłyśmy
+(e)śmy objuczyły
2 os. objuczyłeś
+(e)ś objuczył
 objuczyłaś
+(e)ś objuczyła
 objuczyłoś
+(e)ś objuczyło
 objuczyliście
+(e)ście objuczyli
 objuczyłyście
+(e)ście objuczyły
3 os. objuczył
 objuczyła
 objuczyło
 objuczyli
 objuczyły

bezosobnik: objuczono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. objuczmy
2 os. objucz
 objuczcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. objuczyłbym
bym objuczył
 objuczyłabym
bym objuczyła
 objuczyłobym
bym objuczyło
 objuczylibyśmy
byśmy objuczyli
 objuczyłybyśmy
byśmy objuczyły
2 os. objuczyłbyś
byś objuczył
 objuczyłabyś
byś objuczyła
 objuczyłobyś
byś objuczyło
 objuczylibyście
byście objuczyli
 objuczyłybyście
byście objuczyły
3 os. objuczyłby
by objuczył
 objuczyłaby
by objuczyła
 objuczyłoby
by objuczyło
 objuczyliby
by objuczyli
 objuczyłyby
by objuczyły

bezosobnik: objuczono by

bezokolicznik: objuczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: objuczywszy

gerundium: objuczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: objuczony

odpowiednik aspektowy: objuczać

Pochodzenie

Zob. juki

1. zwierzę juczne

Definicja

nałożyć zwierzęciu jucznemu na grzbiet worki lub toboły wypełnione jakimś ciężkim towarem

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

Połączenia

  • objuczyć konie, osły, osiołki, wielbłądy

Cytaty

Ledwie przemknęło mi to przez myśli, ledwie zacząłem się zagłębiać w tę sprawę i zacząłem notować, już trzeba było zająć się wstawaniem i objuczyć muły.

źródło: NKJP: Maciej Kuczyński: Podróż, 2005

[...] w latach świętej wojny [...] przeprawiał się wąwozami i wykutymi w skałach tunelami z karawanami osłów, objuczonych karabinami i skrzynkami amunicji.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Modlitwa o deszcz, 2002

Potem osiodłaliśmy i objuczyli konie, ale przed wyruszeniem [...] rzucił na ziemię swe dwa kawałki rogu. Zadowolony, kazał nam spojrzeć, jak upadły: obydwa jednakowo, uciętymi płaszczyznami do góry. Na dobrą wróżbę.

źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Dzikie banany, 1960

Składnia

bez ograniczeń + objuczyć +
CO + (CZYM)

2. człowieka

Definicja

dać komuś jakiś ciężar do niesienia

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii ciężar

Połączenia

  • objuczyć łupami, plecakami, torbami

Cytaty

- W takim razie poniesiesz mi książki. I nie czekając na zgodę, objuczył zdumionego malca swoim tornistrem z zajęczej skórki. Tornister był wielki i ciężki.

źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954

Spojrzałem w tym kierunku i zobaczyłem, że ku drugiemu brzegowi zmierzała łódka, w której wiosłował człowiek objuczony plecakiem.

źródło: NKJP: Zbigniew Nienacki: Księga strachów, 1967

W zmaganiach [...] został ciężko ranny. Objuczeni łupami towarzysze uznali, że raczej nie przeżyje drogi powrotnej, a może opóźnić ich marsz, więc pozostawili go na pastwę losu.

źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy. Rycerze Chrystusa, 2007

Składnia

bez ograniczeń + objuczyć +
KOGO + CZYM
Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN