UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

jęczydusza

Chronologizacja

1982, Jan Sztaudynger, ‎Anna Sztaudynger-Kaliszewicz, Chwalipięta, czyli rozmowy z Tatą, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1, ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. jęczydusza
jęczydusze
ndepr
jęczydusze
depr
D. jęczyduszy
jęczyduszów
jęczydusz
C. jęczyduszy
jęczyduszom
B. jęczyduszę
jęczyduszów
jęczydusze
N. jęczyduszą
jęczyduszami
Ms. jęczyduszy
jęczyduszach
W. jęczyduszo
jęczydusze
ndepr
jęczydusze
depr

Inne uwagi

Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm jęczydusz, B. lm jęczydusze. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm jęczyduszów lub r. ż, D. lm jęczydusz, B. lm jęczydusze.

Pochodzenie

Zob. jęczeć
Zob. dusza

Definicja

pot.  żart. 
osoba naprzykrzająca się innym bądź często wyrażająca swoje niezadowolenie z tego, co ma lub co jest proponowane, przez co jej zachowanie jest trudne do zniesienia

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  męczybuła, męczydusza

Cytaty

Ostatnio ciągle jęczy, nic prawie jej nie cieszy, a jeśli nawet - to na krótko. Stała się po prostu taką namolną, marudną jęczyduszą, która najchętniej uwiesiłaby się mi na ramieniu i ciągle płakała.

źródło: NKJP: Internet

Nie jest typem jęczyduszy i marudy, zawsze optymistycznie patrzy na świat i stara się w nim dostrzec same plusy.

źródło: Internet: jednostrzalowce.wordpress.com

Data ostatniej modyfikacji: 13.04.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json