Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | finka |
finki |
|
| D. | finki |
finek |
|
| C. | fince |
finkom |
|
| B. | finkę |
finki |
|
| N. | finką |
finkami |
|
| Ms. | fince |
finkach |
|
| W. | finko |
finki |
Pochodzenie
Od: nóż fiński - używany przez myśliwych z Laponii.
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca materiały i narzędzia pracy
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | nóż fiński |
Połączenia
- harcerska finka
Cytaty
|
- O rany! One mnie uduszą lub zjedzą jak muchę! - szepnął sam do siebie i nagle przypomniał sobie o fince, harcerskim nożu, który dostał na imieniny (skądinąd akurat ode mnie). źródło: NKJP: Dorota Terakowska: Władca Lewawu, 1989 |
|
|
Taki nóż policja znalazła w śledztwie w mieszkaniu Jana K. „Krzaczka”. W śledztwie syn b. premiera Andrzej Jaroszewicz rozpoznał, że ta właśnie finka należała do ojca (w sądzie nie był tego pewien w 100 proc.). źródło: NKJP: Janusz Jaros: Sprawa o zabójstwo Jaroszewiczów, Gazeta Wyborcza, 1997-08-21 |
|
|
Znów jemy kanapki z mielonką. Ojciec kraje chleb starą finką, którą teraz nosi przy pasku. Na skórzanym futerale został tylko ślad harcerskiej lilijki. źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś: Niebieski szklarz, 1996 |
|
|
Poszli we trzech nad rzekę ciepłym wieczorem. Łowili. Ryba słabo brała. Daniel bawił się finką, podrzucał ją, obracał w palcach, żeby Michała oswoić z widokiem noża, żeby się Michał nie zdenerwował. źródło: NKJP: Anna Tyskowa: Wściekły jestem, śliczna moja, Polityka nr 2326, 2001-12-01 |
|
|
Tymi finkami ciężko było cokolwiek zwojować - to się po prostu nie dawało naostrzyć. Oczywiście mam na myśli te „prawdziwe”, z zawsze pękniętą rękojeścią z bakelitu i odlewanym jelcem. źródło: NKJP: Internet |