Chronologizacja
W postaci: słowieński
Odmiana
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
| liczba pojedyncza | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| m1 | m2 | m3 | n1, n2 | ż | |
| M. | słowiański |
słowiański |
słowiański |
słowiańskie |
słowiańska |
| D. | słowiańskiego |
słowiańskiego |
słowiańskiego |
słowiańskiego |
słowiańskiej |
| C. | słowiańskiemu |
słowiańskiemu |
słowiańskiemu |
słowiańskiemu |
słowiańskiej |
| B. | słowiańskiego |
słowiańskiego |
słowiański |
słowiańskie |
słowiańską |
| N. | słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańską |
| Ms. | słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańskiej |
| W. | słowiański |
słowiański |
słowiański |
słowiańskie |
słowiańska |
| liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|
| p1 | m1 ndepr | m1 depr | pozostałe | |
| M. | słowiańscy |
słowiańscy |
słowiańskie |
słowiańskie |
| D. | słowiańskich |
słowiańskich |
słowiańskich |
słowiańskich |
| C. | słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańskim |
słowiańskim |
| B. | słowiańskich |
słowiańskich |
słowiańskich |
słowiańskie |
| N. | słowiańskimi |
słowiańskimi |
słowiańskimi |
słowiańskimi |
| Ms. | słowiańskich |
słowiańskich |
słowiańskich |
słowiańskich |
| W. | słowiańscy |
słowiańscy |
słowiańskie |
słowiańskie |
Pochodzenie
psł. *slověnьskъ
Definicja
Warianty
- rzadziej sławiański
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Przynależność i podział terytorialny państwa, miasta, obszary geograficzne
Połączenia
- kultura, osada, uroda słowiańska; języki słowiańskie
Cytaty
|
– Pięknie witacie cudzoziemskich gości, nie ma co! – przerwał arogancko tę prezentację. – Zamiast chleba i soli, Mroczek i Wieczorek. Gdzie się podziały słowiańska gościnność i europejska uprzejmość? To wygląda na szykany. Chyba prosto stąd pojadę do naszego konsulatu. źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Dzieci nocy, 2001 |
|
|
- No, dobrze, dobrze! Ale niech pan powie, dlaczego Czesi, ci rzekomo nie-Słowianie, mówią słowiańskim językiem? źródło: NKJP: Kazimierz Moczarski: Rozmowy z katem, 1977 |
|
|
Ale ślady polskości przetrwały przez wiele stuleci, wraz ze słowiańskimi nazwami miejscowości, rzek i jezior; wraz z pozostałościami dawnych budowli, z legendami, które mówią o prawych dziedzicach - Polakach. źródło: NKJP: Zbigniew Nienacki: Księga strachów, 1967 |
|
|
Nie inaczej postępowali nasi słowiańscy przodkowie, lokując święte miejsca w gajach i na wzgórzach. Szukali miejsc najważniejszych w pejzażu. źródło: NKJP: Aleksander Jackowski: Polska sztuka ludowa, 1974 |