Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2, m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | elf |
elfy rzadziej elfowie |
ndepr |
| elfy |
depr | ||
| D. | elfa |
elfów |
|
| C. | elfowi |
elfom |
|
| B. | elfa |
elfy rzadziej elfów |
|
| N. | elfem |
elfami |
|
| Ms. | elfie |
elfach |
|
| W. | elfie |
elfowie elfy |
ndepr |
| elfy |
depr |
Pochodzenie
niem. Elf 'w mitologii germańskiej duch leśny lub wodny'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka literatura
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja wierzenia i przesądy
Połączenia
- mały; mroczny elf; leśne, nocne, wysokie elfy
- elfy i czarodzieje, elfy i driady, elfy i gnomy, elfy i hobbici, elfy i krasnale, elfy i krasnoludy, elfy i orki, elfy i smoki, elfy i wróżki; duchy i elfy, ludzie i elfy
- król, królowa, księżniczka; kraina, świat; język; postacie elfów
Cytaty
|
Nie był żadną mityczną istotą, przynajmniej tak ustalono po pobieżnych oględzinach [...]. Nie stwierdzono żadnej z oznak, po których według tradycji można było poznać elfa – spiczastych uszu, braku kłów w uzębieniu, dodatkowych palców u stóp. źródło: NKJP: Anna Łagan: Niszczyciel, Esensja, 2009-11-08 |
|
|
Ten świat to baśniowa kraina, którą prócz ludzi zamieszkują druidzi i elfy. Po lasach wyją tu upiory, w górach roi się od bobołaków, po wsiach rusałki porywają dzieci. źródło: NKJP: Agnieszka Dajbor: Futrzarska fantazja, Gazeta Wyborcza, 1994-02-23 |
|
|
A dlaczegóż to niby ja, elf, Wiedzący, członek elity, miałbym dzielić się czymkolwiek z potomkiem istoty, która zjawiła się we wszechświecie zaledwie pięć milionów lat temu, wyewoluowawszy z małpy, szczura, szakala czy innego ssaka? źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997 |
|
|
Dziewczynka bowiem bała się ukrytych głęboko w mroku diabłów, wilkołaków, wampirów, rusałek, południc, stolemów, wyrwidębów, krasnali, elfów i troli, bała się nieznanego i niewidzialnego. źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997 |
|
|
Żółte czary siedzą w parku Sienkiewicza. Zwłaszcza w piaszczystej alejce, otaczającej zaklętym kręgiem zegar słoneczny, który w dzień pragniemy rozszyfrować z Juleczką Temerson, a który w nocy jest parkietem tanecznym elfów, tych z historii o Piotrusiu Panie. źródło: NKJP: Joanna Kulmowa: Topografia myślenia, 2001 |