UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

unormować

Chronologizacja

1866, books.google.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. unormuję
unormujemy
2 os. unormujesz
unormujecie
3 os. unormuje
unormują

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. unormowałem
+(e)m unormował
unormowałam
+(e)m unormowała
unormowałom
+(e)m unormowało
unormowaliśmy
+(e)śmy unormowali
unormowałyśmy
+(e)śmy unormowały
2 os. unormowałeś
+(e)ś unormował
unormowałaś
+(e)ś unormowała
unormowałoś
+(e)ś unormowało
unormowaliście
+(e)ście unormowali
unormowałyście
+(e)ście unormowały
3 os. unormował
unormowała
unormowało
unormowali
unormowały

bezosobnik: unormowano

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. unormujmy
2 os. unormuj
unormujcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. unormowałbym
bym unormował
unormowałabym
bym unormowała
unormowałobym
bym unormowało
unormowalibyśmy
byśmy unormowali
unormowałybyśmy
byśmy unormowały
2 os. unormowałbyś
byś unormował
unormowałabyś
byś unormowała
unormowałobyś
byś unormowało
unormowalibyście
byście unormowali
unormowałybyście
byście unormowały
3 os. unormowałby
by unormował
unormowałaby
by unormowała
unormowałoby
by unormowało
unormowaliby
by unormowali
unormowałyby
by unormowały

bezosobnik: unormowano by

bezokolicznik: unormować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: unormowawszy

gerundium: unormowanie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. unormowanie
unormowania
D. unormowania
unormowań
C. unormowaniu
unormowaniom
B. unormowanie
unormowania
N. unormowaniem
unormowaniami
Ms. unormowaniu
unormowaniach
W. unormowanie
unormowania

imiesłów przymiotnikowy bierny: unormowany

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. unormowany
unormowany
unormowany
unormowane
unormowana
D. unormowanego
unormowanego
unormowanego
unormowanego
unormowanej
C. unormowanemu
unormowanemu
unormowanemu
unormowanemu
unormowanej
B. unormowanego
unormowanego
unormowany
unormowane
unormowaną
N. unormowanym
unormowanym
unormowanym
unormowanym
unormowaną
Ms. unormowanym
unormowanym
unormowanym
unormowanym
unormowanej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. unormowani
unormowani
unormowane
unormowane
D. unormowanych
unormowanych
unormowanych
unormowanych
C. unormowanym
unormowanym
unormowanym
unormowanym
B. unormowanych
unormowanych
unormowanych
unormowane
N. unormowanymi
unormowanymi
unormowanymi
unormowanymi
Ms. unormowanych
unormowanych
unormowanych
unormowanych

odpowiednik aspektowy: normować

Pochodzenie

Od: norma

1. czas pracy

Definicja

określić właściwości czegoś, ujmując to w normy, sformułowane jako przepisy prawa albo zasady obowiązujące w danej społeczności

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa regulacje prawne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  uregulować

Połączenia

  • dokument, kodeks; przepis; ustawodawca unormował; komisja; konstytucja, ustawa unormowała; prawo; rozporządzenie unormowało
  • unormować czas pracy, czyjąś działalność, działanie; jakąś kwestię, problem, problematykę, sprawę, jakieś zagadnienie
  • unormować przepisami
  • unormować prawnie, ustawowo
  • próbować unormować

Cytaty

Burmistrz Złotowa specjalnym zarządzeniem unormował zasady podziału środków przeznaczonych na dokształcanie i doskonalenie zawodowe nauczycieli.

źródło: NKJP: Gmina płaci za nauczycieli, Gazeta Poznańska, 2004-05-27

Etyka tym różni się od prawa, że nie można jej unormować żadnymi przepisami, ani uchwałami.

źródło: NKJP: Czyli radni w komisjach Rady Powiatu, Gazeta Krakowska, 2002-12-11

Mija właśnie dziesięć lat, odkąd w Polsce unormowano prawnie kwestię transplantacji narządów.

źródło: NKJP: Serce w podarunku, Polityka, 2005

Są takie kwestie, które są unormowane zwyczajami; chodzi chociażby o opiekę dyplomatyczną [...].

źródło: NKJP: Sprawozdanie z 62. posiedzenia Senatu RP

[...] w ruchu drogowym występuje zasada szczególnej ostrożności, do której należy się stosować w sytuacjach unormowanych w ustawie.

źródło: NKJP: Andrzej Makowski: Ustalenie winy, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2001-03-14

Składnia

bez ograniczeń + unormować +
CO
bez ograniczeń + unormować +
CO + (CZYM)
bez ograniczeń + unormować +
CO + (w CZYM)

2. pracę serca

Definicja

spowodować, że coś ponownie przebiega w sposób taki jak zazwyczaj

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

Cytaty

Jak zapewnia [...] naczelnik wydziału rolnictwa starostwa powiatowego, w powiecie miechowskim nie można mówić o suszy. Ostatnie deszcze, co prawda niewielkie, [...] unormowały sytuację.

źródło: NKJP: Nie ma suszy, Gazeta Krakowska, 2003-06-18

Większość z nas powinna [...] stracić na wadze. A także unormować swoje ciśnienie, poziom cukru i tłuszczów, które wspólnie szkodzą naczyniom i sercu chyba najbardziej ze wszystkich składników naszej diety.

źródło: NKJP: Paweł Walewski: Na odsiecz sercu, Polityka, 2004-09-18

Dwa lata później unormowała swoje życie prywatne – wyszła za mąż za aktora i reżysera filmowego [...].

źródło: NKJP: Stanisław Janicki: Wamp numer jeden, Trybuna Śląska, 2002-10-11

Składnia

bez ograniczeń + unormować +
CO
Data ostatniej modyfikacji: 20.08.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json