UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ostentacyjny

Chronologizacja

1845, L. Mierosławski: Powstanie Narodu Polskiego w roku 1830 i 1831, books.google.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. ostentacyjny
ostentacyjny
ostentacyjny
ostentacyjne
ostentacyjna
D. ostentacyjnego
ostentacyjnego
ostentacyjnego
ostentacyjnego
ostentacyjnej
C. ostentacyjnemu
ostentacyjnemu
ostentacyjnemu
ostentacyjnemu
ostentacyjnej
B. ostentacyjnego
ostentacyjnego
ostentacyjny
ostentacyjne
ostentacyjną
N. ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjną
Ms. ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjnej
W. ostentacyjny
ostentacyjny
ostentacyjny
ostentacyjne
ostentacyjna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. ostentacyjni
ostentacyjni
ostentacyjne
ostentacyjne
D. ostentacyjnych
ostentacyjnych
ostentacyjnych
ostentacyjnych
C. ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjnym
ostentacyjnym
B. ostentacyjnych
ostentacyjnych
ostentacyjnych
ostentacyjne
N. ostentacyjnymi
ostentacyjnymi
ostentacyjnymi
ostentacyjnymi
Ms. ostentacyjnych
ostentacyjnych
ostentacyjnych
ostentacyjnych
W. ostentacyjni
ostentacyjni
ostentacyjne
ostentacyjne

Pochodzenie

Od: ostentacja

Definicja

książk. 
taki, który charakteryzuje się przesadą i ma na celu wywarcie wrażenia na kimś

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Połączenia

  • ostentacyjny antysemityzm, luksus; ostentacyjna elegancja, konsumpcja, niechęć, obojętność, pobożność, pogarda, powolność, powściągliwość, serdeczność; ostentacyjne bogactwo, ignorowanie, lekceważenie, zachowanie

Cytaty

Nie podobała mi się ostentacyjna pobożność i patrzyłem z pogardą na tych nowicjuszy, w większości młodszych ode mnie, którzy, w swej gorliwości i zapale do nowego życia zakonnego, starali się dostosować swe zewnętrzne zachowanie do najdrobniejszych przepisów.

źródło: NKJP: Walter J Ciszek; Daniel Flaherty: Z Bogiem w Rosji, 2009

Szedł jakiś dziwny niepokój od tego człowieka, ubranego z ostentacyjną elegancją, pokornego i pysznego, roztargnionego i czujnego, nieśmiałego i agresywnego zarazem.

źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Kronika wypadków miłosnych, 2006

[...] wokół zakonnika nagle znalazło się kilka osób: ktoś z ostentacyjną uprzejmością wziął jego bagaż, inni zaoferowali, że odprowadzą go do klasztoru.

źródło: NKJP: Gennaro Preziuso, tłum. o. Tomasz Duszyc OFMCap: Przenosiny, których nie było, Głos Ojca Pio, 2009

Data ostatniej modyfikacji: 15.03.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json