UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

bogobojność

Chronologizacja

1539, SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. bogobojność
bogobojności
D. bogobojności
bogobojności
C. bogobojności
bogobojnościom
B. bogobojność
bogobojności
N. bogobojnością
bogobojnościami
Ms. bogobojności
bogobojnościach
W. bogobojności
bogobojności

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Zob. bogobojny

Definicja

książk. 
cecha osoby mocno wierzącej w Boga, a w niektórych systemach religijnych w bogów, i pokornie przestrzegającej nakazów wyznawanej religii

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół wyznania: zasady i prawdy wiary

Cytaty

Nie byli przyzwyczajeni do obcowania z tak religijnym człowiekiem, denerwowała ich jego bogobojność.

źródło: NKJP: Piotr Pytlakowski: Pozer na Sejm, Polityka, 2002-05-25

[...] ludzi średniowiecza cechowała pobożność i bogobojność, ponieważ mieli świadomość lęku przed Sądem Bożym, tym straszliwym momentem w ich życiu po śmierci, kiedy na szale wagi kładzie się całe ich życie w obliczu surowego i sprawiedliwego Boga.

źródło: NKJP: Internet

Gdyby Mickiewicz był rzeczywiście ortodoksyjnie bogobojny, wiedziałby, że grzechu bluźnierstwa nie zmażą żadne peany na cześć pokornego ks. Piotra, skoro nie czuje skruchy i nadal w duszy sympatyzuje z Konradem. Nie ma żalu za grzechy - nie ma odkupienia. Może więc nie chodziło o bogobojność, a o dobre imię, taką zewnętrzną religijność na pokaz?

źródło: NKJP: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 04.02.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json