„...Ma długie kędziory i niestrzyżoną bródkę i kamaszki sfatygowane i surdut stary, choć czysty, na nosie szkiełka, w ustach papieros. Po tym poznaje się literatów”.
[...] Wilhelm ze swoimi nowymi szkiełkami na nosie mógł zagłębiać się w księgach [...].
źródło: NKJP: Umberto Eco: Imię róży, Dziennik Polski, 1999-10-25
[...] On też nosi okulary. Eleganckie, leciutkie, z prawie niedostrzegalnymi oprawkami [...]. Mistrzowi optycznemu [...] byle jakich szkieł zakładać na nos zwyczajnie nie wypada. Przeciera więc te cenne szkiełka specjalną szmateczką [...].
źródło: NKJP: Daniel Weimer: Popatrzeć ludziom w oczy, Dziennik Polski, 2008-05-26