Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | konduita |
konduity |
|
| D. | konduity |
konduit |
|
| C. | konduicie |
konduitom |
|
| B. | konduitę |
konduity |
|
| N. | konduitą |
konduitami |
|
| Ms. | konduicie |
konduitach |
|
| W. | konduito |
konduity |
Inne uwagi
Zwykle lp
Pochodzenie
fr. conduite 'zachowanie, prowadzenie się'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie
Połączenia
- podejrzana, wątpliwa, zła konduita
- osoba, ludzie (podejrzanej, złej) konduity
Cytaty
|
Pomyśli kto, że wśród nas, staczy, sami osobnicy wątpliwej konduity. Nic bardziej mylnego. Różne profesje, stany, tytuły. źródło: NKJP: Tadeusz Zimecki: Ja, Franek..., 2001 |
|
|
Znam waści doświadczenia i przygody i wiem, że nie twoja to wina, iż dwukrotnie ścieżki wasze i Hiszpanów zeszły się w niedogodnych warunkach, a przy tym przytrafiły się smutne wypadki, nie zawsze przyjęte wśród ludzi dobrej konduity. źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Orinoko, 1957 |
|
|
Przesłuchiwała [...] kobietę o dość podejrzanej konduicie, właścicielkę ni to domu schadzek, ni to złodziejskiej meliny, siostrę zawodowego złodzieja. źródło: NKJP: Sprawa Bejlisa: Dziennik Polski, 2002-03-02 |
Składnia
|
+ | konduita | + |
JAKA
|