UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wilkołactwo

Chronologizacja

1900, NFJP

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wilkołactwo
wilkołactwa
D. wilkołactwa
wilkołactw
C. wilkołactwu
wilkołactwom
B. wilkołactwo
wilkołactwa
N. wilkołactwem
wilkołactwami
Ms. wilkołactwie
wilkołactwach
W. wilkołactwo
wilkołactwa

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Zob. wilkołak

Definicja

książk. 
zdolność człowieka do przeobrażania się w wilka, będąca elementem wierzeń wielu kultur

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja wierzenia i przesądy

Cytaty

W Polsce - choć powszechnie wierzono w wilkołaki i zdarzało się, że chłopi sami sądzili podejrzanych o wilkołactwo - wilkołaczych procesów nie było. Poważniej traktowano ten problem w Inflantach, gdzie ostatni proces wilkołaka odbył się w roku 1692.

źródło: NKJP: Natalia Skipietrow: 13 grudnia - św. Łucji, Gazeta Wyborcza, 1992-12-12

Wilkołaki to ludzie, których zły czar zmienił w wilka. Niemniej już antyczni przyrodnicy, tacy jak Pliniusz czy Herodot, dowodzili, iż wilkołactwo bywa dziedziczne.

źródło: NKJP: Wilkołaki, Dziennik Polski, 2004-02-17

[...] były takie czasy, że osobników, którzy przyznawali się do wilkołactwa, oddawano oczyszczającym płomieniom stosu.

źródło: NKJP: Internet

Ekspedycja, wysłana rankiem na poszukiwania Kamillei de Comber, odnalazła dziewczynę śpiącą twardo pod sosną w rusałczanym rezerwacie. Była trochę brudna i zziębnięta, ale poza tym cała. Jedyny ślad ataku wilkołactwa stanowiła kompletnie podarta suknia balowa.

źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Róża Selerbergu, 2006

Odesłania

Zob. też:

likantropia

Data ostatniej modyfikacji: 04.12.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json