UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

szufla II

I

wykrzyknik

Chronologizacja

Zob. szufla I

Odmiana

część mowy: wykrzyknik

Pochodzenie

Od: szufla I

Definicja

pot. 
forma powitania lub pożegnania używana w nieformalnych kontaktach, towarzysząca podawaniu ręki

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

Cytaty

- Szufla - pozdrawia Francuz z ekipy kręcącej film. Codziennie uczy się jednego polskiego słowa.

źródło: NKJP: Paweł Kwaśniewski: Jak wpuszczałem do Bristolu, Gazeta Wyborcza, 1993-09-08

- No to szufla, panie Królik.
- Szufla, panie Orpiszewski. - I dwaj warszawiacy kordialnym, serdecznym, posuwistym ruchem wyciągnęli do siebie prawice.

źródło: Stefan Wiechecki, Express Wieczorny, 1961 (SJPDor)

Zawsze możesz, podając rękę, powiedzieć: „Szufla!”.

źródło: Internet: f.kafeteria.pl

Data ostatniej modyfikacji: 31.08.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json