1876,
Przewodnik dla leśniczych, t. 1, books.google.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
zagniazdownik
|
zagniazdowniki
|
|
| D. |
zagniazdownika
|
zagniazdowników
|
|
| C. |
zagniazdownikowi
|
zagniazdownikom
|
|
| B. |
zagniazdownika
|
zagniazdowniki
|
|
| N. |
zagniazdownikiem
|
zagniazdownikami
|
|
| Ms. |
zagniazdowniku
|
zagniazdownikach
|
|
| W. |
zagniazdowniku
|
zagniazdowniki
|
|
zool.
ptak, którego młode krótko po wykluciu są zdolne do życia poza gniazdem
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
ptaki
|
Zagniazdowniki właściwe wykluwają się z otwartymi oczami i gdy tylko obeschnie pokrywający je gęsty puch, opuszczają gniazdo.
źródło: NKJP: Krzysztof Filcek: Na spacer z lornetką, Gazeta Wyborcza,1992-06-19
|
|
Kury to zagniazdowniki – młode jest miniaturką dorosłego. Zamiast piór mają jednak puch, który zaraz tracą.
źródło: NKJP: Anna Gabińska: Od poczęcia do pisklęcia, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2007-04-07
|
|
Gęgawa to typowy zagniazdownik, więc zaraz po wykluciu się i osuszeniu pisklaki opuszczają gniazdo z matką.
źródło: NKJP: Włodzimierz Nowak:Dwadzieścia tysięcy gęsi na niebie, Gazeta Wyborcza,1997-11-21
|
Data ostatniej modyfikacji: 08.09.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json