UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

diachroniczność

Chronologizacja

1954, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. diachroniczność
diachroniczności
D. diachroniczności
diachroniczności
C. diachroniczności
diachronicznościom
B. diachroniczność
diachroniczności
N. diachronicznością
diachronicznościami
Ms. diachroniczności
diachronicznościach
W. diachroniczności
diachroniczności

Inne uwagi

Zwykle lp

1. ruchu

Definicja

książk. 
następstwo w czasie występowania kilku zjawisk, czynności lub procesów

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Ilość, liczby i liczenie kolejność

Relacje znaczeniowe

synonimy:  diachronia
antonimy:  synchronia, synchroniczność, synchronizm

Cytaty

Podkreślając diachroniczność kultury i kreatywność człowieka jako twórcy kultury podkreśla się rolę inkulturacji i edukacji w rozwoju człowieka.

źródło: A. Kansy: Lokalna aktywnośc społeczna w Polsce w latach 1999-2005, 2016 (pbn.nauka.gov.pl)

Wielokanałowość i diachroniczność komunikacji przez prawo nie wpływają na to, że adresat tej komunikacji (interpretator) co do zasady musi traktować wszystkie komunikaty z równą uwagą [...].

źródło: NKJP: Marcin Matczak: Summa Iniuria. O błędzie formalizmu w stosowaniu prawa, 2007

Efektem tej diachroniczności, a zarazem współdziałania obu procesów jest zazębianie się osadów rzecznych i stokowych [...].

źródło: Leszek Marian Starkel: O niektórych prawidłowościach rozwoju rzeźby gór i ich przedpoli, 2014 (books.google.com)

2. w badaniach języka

Definicja

jęz. 
analiza wszystkich elementów danego języka i relacji między tymi elementami uwzględniająca ich rozwój w czasie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język

Relacje znaczeniowe

synonimy:  diachronia
sprzeczne:  synchronia, synchronizm

Cytaty

[...] powstały również opracowania ogólniejszej natury, prace poświęcone całej klasie przyimków wtórnych. Są to dwie monografie, analizujące co prawda głównie współczesny materiał, ale także — co nie jest tu bez znaczenia — mocno akcentujące diachroniczność.

źródło: Aleksandra Janowska: Kształtowanie się klasy polskich przyimków wtórnych, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2015 (wydawnictwo.us.edu.pl)

Zastanówmy się teraz nad problemem diachroniczności języka. Nawet jeśli w każdym stadium swego rozwoju język jest jednoreferencjalny [...], to i tak użytkownicy tego języka: po pierwsze — w różnych okresach używali zdań tego języka w różnych znaczeniach; po drugie — w dowolnym czasie mogą wypowiadać zdania wyposażając je w nieaktualne już znaczenie.

źródło: Ryszard Wójcicki: Języki teorii naukowych, Filozofia Nauki, 1996 (bazhum.muzhp.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 18.04.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json