1936,
H. Siennicka: Uroda Jugosławji, books.google.pl
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
tambura
tambury
D.
tambury
tambur
C.
tamburze
tamburom
B.
tamburę
tambury
N.
tamburą
tamburami
Ms.
tamburze
tamburach
W.
tamburo
tambury
Pochodzenie
fr.tambour
Fr. tambour to wyraz o niejasnej etymologii, pochodzenia pers. lub arab., od XVIII w. występuje w wielu różnych znaczeniach, większość nawiązuje do cylindrycznego kształtu.
Definicja
muz.
azjatycki lub bałkański instrument ludowy ze strunami, o pudle rezonansowym w kształcie zaokrąglonego migdała, przypominający mandolinę
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
W muzyce północnych Indii [...] popularnym instrumentem jest strunowa tambura, na której gra się pojedynczy dźwięk w trakcie wykonywania ragi.
źródło: NKJP: Internet
[...] wrażenie egzotyki spotęgowane jest przez orientalny klimat całości, na którym zaważyły partie grane przez hinduskich muzyków sesyjnych na takich instrumentach, jak [...] tambura czy tabla.
źródło: NKJP: Bartłomiej Dobroczyński: Orkiestra Klubu Pomocnych Serc, czyli Monolog wodospad Jurka Owsiaka, 1999
[...] na koniec zespół zaskoczył typowo siedmiogrodzkim kawałkiem, ale zagranym wyłącznie na tamburach [...].
źródło: NKJP: Witt Wilczyński: A review of the Vujicsics concert, 2003-10-13