UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

odpór

Chronologizacja

1453, SStp

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	odpór	odpory
D.	odporu	odporów
C.	odporowi	odporom
B.	odpór	odpory
N.	odporem	odporami
Ms.	odporze	odporach
W.	odporze	odpory

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego odpierać; zob. przeć (przed siebie)

Definicja

książk.

przeciwstawienie się czyimś działaniom, uznawanym za niekorzystne lub szkodliwe

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka nazwy działań intelektualnych człowieka

Połączenia

stanowczy, zdecydowany odpór
dać/dawać odpór czemuś
spotkać się z odporem

Cytaty

W 2 poł. stulecia słabnąca Persja miała coraz mniej siły, by dać odpór nacierającej od południa Wielkiej Brytanii, a od północy Rosji.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008

Oskarżenie, któremu Jagiełło nie dał należytego odporu , upadło dopiero wtedy, gdy Jadwiga przysięgła, iż jest niewinna, a oszczercę Gniewosza wyzwało na sąd Boży dwunastu rycerzy.

źródło: NKJP: Włodzimierz Kalicki: Pierścionek Jagiełły, Gazeta Wyborcza, 1997-06-06

[...] jeśli ktokolwiek to prawo nagina, łamie, to powinien spotkać się ze stanowczym odporem . Aczkolwiek chciałbym, żeby to był odpór ucywilizowany, taki dokładnie, jak przewiduje ustawa

źródło: NKJP: Polityka, 2002-07-06

Data ostatniej modyfikacji: 20.10.2017