część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
p3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
rzecz
|
rzeczy
|
|
| D. |
rzeczy
|
rzeczy
|
|
|
|
| C. |
rzeczy
|
rzeczom
|
|
| B. |
rzecz
|
rzeczy
|
|
| N. |
rzeczą
|
rzeczami
|
|
| Ms. |
rzeczy
|
rzeczach
|
|
| W. |
rzeczy
|
rzeczy
|
|
zbiór przedmiotów, które należą do konkretnej osoby
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
własność
- swoje, moje, twoje, jego, jej rzeczy; rzeczy osobiste; letnie, zimowe
- wziąć, zabrać;spakować (swoje) rzeczy
|
Musiał dogadać się ze sprzątaczką, bo pewnego dnia, po powrocie z zabiegów, odniosłem wrażenie, że przeszukiwał moje rzeczy.
źródło: NKJP: Małgorzata Saramonowicz: Sanatorium, 2005
|
|
Piotr pojechał na Jaszczurówkę, gdzie przebrał się w normalne ubranie i spakował swoje rzeczy.
źródło: NKJP: Jacek Rębacz: Zakopane: sezon na samobójców, 2006
|
|
– Wzięli tylko rzeczy osobiste, biżuterię, pieniądze, ubrania.
źródło: NKJP: Agata Pustułka: Świat Zofii, Trybuna Śląska, 2002-12-27
|
Data ostatniej modyfikacji: 07.11.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json