UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wykidajło

Chronologizacja

1945, NFJP

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wykidajło
wykidajłowie
ndepr
wykidajła
wykidajły
depr
D. wykidajły
wykidajłów
C. wykidajle
wykidajłom
B. wykidajłę
wykidajłów
N. wykidajłą
wykidajłami
Ms. wykidajle
wykidajłach
W. wykidajło
wykidajłowie
ndepr
wykidajła
wykidajły
depr

Pochodzenie

Od: daw. przedrostkowego czasownika wykidać, kontynuującego psł. *kydati, *kydajǫ 'rzucać, rozrzucać; rozsypywać'

Definicja

pot. 
dawniej: mężczyzna pilnujący porządku w lokalu - miejscu, do którego przychodzi się, żeby coś zjeść lub w celach rozrywkowych

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca zawody

Połączenia

  • wykidajło w nocnym klubie, lokalu

Cytaty

Zastępowały mu ją wyświechtane portki i pocerowany sweterek, przyciasny trochę jakby na potężny tors wykidajły.

źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994

Pod barem trafiłem na scenę typową raczej dla bogatych dzielnic: atletyczny wykidajło wykopywał z wejścia obszarpanego włóczęgę.

źródło: NKJP: Adam Wiśniewski-Snerg: Według łotra, 1978

Na parterze kręci się kilku wykidajłów, prowadzą nas na pięterko - tam maleńka estradka, jeszcze pusta, tylko wokół niej kręcą się dwie średnio roznegliżowane dziewczyny.

źródło: NKJP: Marek Rapacki: Pocztówka z Rio, Gazeta Wyborcza, 1993-08-06

Zaczynał jako wykidajło w jednej z knajp.

źródło: NKJP: Jerzy Ciszewski: Kolejny sponsor polskiego sportu wszedł w kolizję z prawem, Gazeta Wyborcza, 1992-11-13

Data ostatniej modyfikacji: 26.12.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json