UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

splunąć

2 połowa XV w., SStp

wyrzucić z ust ślinę lub to, co znalazło się albo zalega w ustach

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA ➔ Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego ➔ czynności i stany fizjologiczne

synonimy:

plunąć

splunąć flegmą, krwią
splunąć do umywalki, do zlewu
splunąć na chodnik, na podłogę, na ulicę, na ziemię; na czyjś widok
splunąć komuś pod nogi
splunąć przez lewe ramię, przez okno; przez zęby
splunąć w czyjąś stronę; w ręce
splunąć z niesmakiem, z obrzydzeniem, z odrazą, z pogardą, ze wstrętem, ze złością
splunąć pogardliwie, zabobonnie
chrząknąć i splunąć, odkaszlnąć i splunąć, zakląć i splunąć

	Blazek zakaszlał, splunął czarnym skrzepem krwi i złapał się za bok. źródło: KWSJP: Zbigniew Krempf: Resztę pozostaw bogom, 1966
	Zbierają się tam u niego w chacie baby z okolicy i mężczyźni co niedziela […], no i urządzają sobie igraszki. Stary ogier, wnuki już ma duże i takie rzeczy. Tfu! – Ilia splunął z obrzydzeniem na glinianą posadzkę. źródło: KWSJP: Włodzimierz Pawluczuk: Judasz, 2004
	Poruszył wargami, jakby zamierzał splunąć na podłogę. źródło: NKJP: Eugeniusz Dębski: Aksamitny Anschluss, 2001
	Zwiedziło się trochę świata - odpowiedział marynarz i splunął przez zęby daleko na drogę na znak zawodowej dojrzałości. źródło: KWSJP: Tadeusz Kwiatkowski: Bohater do wynajęcia, 1956
	Chwycił siekierę, splunął w […] dłonie, zabrał się do ociosywania żerdzi. źródło: KWSJP: Eugeniusz Paukszta: Po burzy jest pogoda, 1966

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	splunąłem +(e)m splunął	splunęłam +(e)m splunęła	splunęłom +(e)m splunęło	splunęliśmy +(e)śmy splunęli	splunęłyśmy +(e)śmy splunęły
2 os.	splunąłeś +(e)ś splunął	splunęłaś +(e)ś splunęła	splunęłoś +(e)ś splunęło	splunęliście +(e)ście splunęli	splunęłyście +(e)ście splunęły
3 os.	splunął	splunęła	splunęło	splunęli	splunęły

bezosobnik: splunięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		spluńmy
2 os.	spluń	spluńcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	splunąłbym bym splunął	splunęłabym bym splunęła	splunęłobym bym splunęło	splunęlibyśmy byśmy splunęli	splunęłybyśmy byśmy splunęły
2 os.	splunąłbyś byś splunął	splunęłabyś byś splunęła	splunęłobyś byś splunęło	splunęlibyście byście splunęli	splunęłybyście byście splunęły
3 os.	splunąłby by splunął	splunęłaby by splunęła	splunęłoby by splunęło	splunęliby by splunęli	splunęłyby by splunęły

bezosobnik: splunięto by

bezokolicznik: splunąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: splunąwszy

gerundium: splunięcie

odpowiednik aspektowy: spluwać

Rz _osobowy

splunąć

(CZYM)

Data ostatniej modyfikacji: 10.07.2026