UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

korektura

Chronologizacja

1587, SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. korektura
korektury
D. korektury
korektur
C. korekturze
korekturom
B. korekturę
korektury
N. korekturą
korekturami
Ms. korekturze
korekturach
W. korekturo
korektury

Pochodzenie

łac. correctura 'naprawienie'

Definicja

książk. 
poprawianie czegoś poprzez usuwanie błędów lub zmienianie czegoś, co ma wady

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca rodzaje pracy

Połączenia

  • drobna korektura; pewne korektury
  • korektura granicy; prawa, praw; tekstu
  • dokonać korektur; coś wymaga korektur
  • wprowadzać korektury

Cytaty

Powojenna integracja Europy, traktaty, które legły u jej podstaw, instytucje unijne, które ją realizują, stanowią dzieło ludzi, a więc nie mogą być wcieleniem doskonałości. Wymagają i będą nadal wymagać korektur, adaptacji i ulepszeń.

źródło: NKJP: Jerzy Łukaszewski: O Polsce i Europie bez niedomówień, 2006

[…] zakres reformy […] postrzegano jednak rozmaicie. Większość szlachty i część senatorów widziała w bezkrólewiu przede wszystkim szansę na ustanowienie nowych praw […]. Inni przez korekturę praw rozumieli powrót do sytuacji sprzed ruchu egzekucyjnego

źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008

[…] istnieją felietoniści przez całe życie piszący w gruncie rzeczy jeden felieton. […] kolejne ich teksty bywają […] korekturami tekstów poprzednich.

źródło: NKJP: Jerzy Pilch: Co siedzi w mojej głowie, Polityka, 2000-11-04

Odesłania

Zob. też:

korektywa

korekta

Data ostatniej modyfikacji: 06.07.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json