UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

narrator

Chronologizacja

1827, Rozmaitości Warszawskie, nr 27, polona.pl

Pochodzenie

łac. narrator

1. w książce

Definicja

postać w utworze literackim lub filmie opowiadająca przebieg akcji

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka literatura

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka film

Połączenia

  • narrator książki, opowiadania, opowieści, pamiętników, powieści, wiersza; filmu
  • narrator mówi, opowiada

Cytaty

To będzie bajka, ale trochę smutna - uprzedza narrator filmu.

źródło: NKJP: Tadeusz Sobolewski: Piątek wielkich filmowych premier, Gazeta Wyborcza, 1999-03-12

W ostatniej książce narrator opowiada - widziany oczami dziecka - świat, który jeszcze w roku 1939 istniał na polskich kresach, dokładniej gdzieś pomiędzy Stanisławowem a Lwowem, opowiada także w sposób subtelny o przedwojennych stosunkach pomiędzy Polakami a Ukraińcami.

źródło: NKJP: Głos złotej trąbki, Dziennik Polski - Kultura, 2003-10-07

W niektórych przypadkach relacje na temat wybuchu wojny ograniczają się do krótkiej informacji na ten temat umożliwiającej narratorom wprowadzenie ramy dla zasadniczego tematu opowiadania, które odnoszą się do codziennego życia okupacyjnego, pracy narratorów lub też ich działalności konspiracyjnej.

źródło: NKJP: Alicja Rokuszewska-Pawełek: Chaos i przymus: trajektorie wojenne Polaków - analiza biograficzna, 2002

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. narrator
narratorzy
ndepr
narratory
depr
D. narratora
narratorów
C. narratorowi
narratorom
B. narratora
narratorów
N. narratorem
narratorami
Ms. narratorze
narratorach
W. narratorze
narratorzy
ndepr
narratory
depr

2. w towarzystwie

Definicja

książk. 
osoba, która lubi i potrafi dobrze opowiadać

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

Połączenia

  • urodzony, świetny, znakomity narrator

Cytaty

Witold [...] należał do tych cudnych typów, które się niełatwo zapomina. Postawcie mu dzban wina [...]. Niech mówi. [...] łączył w sobie zalety świetnego narratora, miłego kompana z wdziękiem dużego dziecka [...].

źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007

Ten urodzony narrator rozgadał się na dobre przed mikrofonem.

źródło: Przegląd Zachodni, 1949 (archiwumpz.iz.poznan.pl)

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. narrator
narratorzy
ndepr
narratory
depr
D. narratora
narratorów
C. narratorowi
narratorom
B. narratora
narratorów
N. narratorem
narratorami
Ms. narratorze
narratorach
W. narratorze
narratorzy
ndepr
narratory
depr
Data ostatniej modyfikacji: 12.01.2023
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json