UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

cud II

I

przymiotnik

Chronologizacja

Zob. cud I

Odmiana

część mowy: przymiotnik

Inne uwagi

We wszystkich formach ta sama postać fleksyjna

Pochodzenie

Zob. cud I

Definicja

taki, który jest uważany za niezwykły i któremu przypisuje się pozytywne cechy

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Połączenia

  • cud-dziewczyna

Cytaty

Dzierżę w dłoniach cud mechanizm, Całkiem żywy, daję słowo! Sploty ścięgien jak organizm, Któż to wykuł? Nie wiadomo.

źródło: NKJP: Internet

No i posadę dostał na dworze niemieckim, wiadomo, niemiecka dokładność. A Mozart cud dziecina, w owym filmie pokazany był jako wesolutki, łobuziak w rozczochranej peruce uganiający się za niewiastą, owszem wrażliwy, ale raczej zaprzeczający zasadzie, że tylko wieloletnim szlifowaniem formy... itd. itp.

źródło: NKJP: Internet

W maleńkiej klubokawiarni siedziała cud–dziewczyna. W bladoróżowym sweterku i purpurowej minispódniczce wyglądała jak grecka bogini [..].

źródło: NKJP: Magdalena Szczurek: Torturowani ortografią, Gazeta Krakowska, 2006-11-25

W sezonie miniówek stłuczki spowodowane zapatrzeniem się kierowcy na cud-nogi kobiety podążającej chodnikiem nie są bynajmniej rzadkością.

źródło: NKJP: Piotr Jach: Za czym wodzą męskie oczy?, Express Ilustrowany, 2003-08-01

Informacja normatywna

Zgodnie z zasadami ortografii połączenia typu cud-dziewczyna należy pisać z łącznikiem.

Data ostatniej modyfikacji: 13.04.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json